Logeergedoe

We waren er erg aan toe, een logeerweekend. Het waren pittige weken, waarin we steeds vaker hardop verzuchtten: “Dit kan toch niet…” “Hoe moet dat nou…”
Tom die zo dwingend wordt. Alle lichten aan óf alle lichten uit. Een middenweg is er niet. De meubels verplaatsen, waar we uiteraard onze grenzen aan stellen, wat weer strijd oplevert. Het gegil, de onzindelijkheid, de korte nachten. Lees verder

Advertenties

Kracht (Lotje&co)

Lotje&co is een platform voor gezinnen met een zorgintensief kind. Elk seizoen brengen zij een mooi tijdschrift uit.
In juni 2014 stond ik er al eens in, toen het ging over sociale media en privacy. (LINK)

Een tijdje terug werd ik door Elise van der Velde kort geïnterviewd voor het decembernummer van Lotje&co met als thema ‘kracht’.
Verschillende ouders vertellen in een artikel waar zij kracht vandaan halen. Mijn bijdrage kun je hieronder lezen.

 

 

 

 

 

 

Lid worden van Lotje&co of losse nummers bestellen kan HIER.

 

 

Roze gerbera’s

Dag mevrouw,

Vanmorgen zag ik u in de supermarkt. Ik was samen met mijn zoon Tom, een jongen van elf jaar.
Hij droeg een felgekleurd groen jack. ‘De gele winkel!’ riep hij af en toe.
Ik was een beetje gespannen, want het was alweer een tijd geleden dat ik het had aangedurfd om lopend met hem een winkel in te gaan.

 

Klik HIER voor de rest van dit blog dat ik schreef voor de website van Uitgeverij Pica.

 

Bewuste keuze

“Is het een bewuste keuze, om je kind ergens te laten logeren waar ze een uitluistersysteem hebben?” vroeg de journalist.

We waren er net aan gewend, aan dat logeren. Al blijft het moeilijk om de zorg uit handen te geven, en voelt het de ene keer weer anders dan de andere, afhankelijk van je eigen stemming en hoe lekker je kind in z’n vel zit op het moment dat je hem brengt. Nog steeds word ik een paar keer wakker ’s nachts, als hij daar is, en dan bid ik dat hij rustig slaapt. Na 7:00 uur ’s ochtends keert de ontspanning terug. Dan is er weer vertrouwde begeleiding aanwezig op de woning.

 

Mijn nieuwe blog voor het Kenniscentrum voor Kinder- en Jeugdpsychiatrie staat HIER

 

 

 

Afstand

Zijn vingertje volgt het patroon dat de traan op mijn wang achterlaat.
Een beetje verbaasd kijkt hij ernaar, en zegt zachtjes: “Nat.”
Hij veegt zijn vinger af aan zijn t-shirt, springt op en pakt zijn speelgoedhelikopter.
Lees verder