Eén-en-twintig nachtjes

Een paar weken geleden kregen we een hartelijk mailtje van het logeerhuis, waarin stond dat we altijd terecht konden voor advies en een praatje, en dat we het vooral moesten laten weten als het echt niet meer ging thuis, in deze corona-crisistijd. Er schoten meteen wat voorbeelden door mijn hoofd. Andere kinderen, andere gezinnen. Ja, die zouden het vast heel zwaar hebben. Volop gefocust op ‘flink zijn,  positief blijven en doorgaan’, realiseerde ik me nog niet meteen dat dat misschien ook wel voor ons zou kunnen gelden. Lees verder

Lekker bij mama!

“Lekker bij mama!” roept Tom regelmatig. Het is bijzonder om te zien wat het met hem doet nu hij zo weinig ‘verplichtingen’ heeft. Er is veel druk weggevallen, dat is duidelijk. Er hóeft niet veel. Er kan niet veel. En daar zijn we wel aan gewend. In vakanties pieker ik vaak over het feit dat we zo weinig kunnen. In de zomer twijfel ik continu of ik toch echt niet met Tom naar het zwembad moet, of naar die ene grote speeltuin, al krijg ik de zenuwen bij de gedachte en weet ik dat het niet verstandig is. Maar nu… hebben we geen keus. Ik hóef er niet over na te denken. En dat geeft rust. Net als iedereen moeten we er thuis wat van maken. Voornamelijk binnen.

Lees verder

Ik wil me niet meer schuldig voelen (column Sterk in Autisme)

Mijn column voor de eerste uitgave van Sterk in Autisme in 2020 gaat over schuldgevoel. In dit mooie tijdschrift staan veel boeiende en leerzame artikelen over de vele vormen en aspecten van autisme. Ik ben nog steeds heel trots om hier deel van uit te mogen maken.

Tom reageerde enthousiast op zijn foto. “Mooi huis tekenen!”

 

 

 

Een eenvoudige pizza uit de vriezer (column Sterk in autisme)

Mijn nieuwste column voor het tijdschrift ‘Sterk in autisme’ gaat over autisme en bijzonder eetgedrag.

Hopelijk is het zo te lezen … Anders kun je natuurlijk ook een abonnement nemen. 😉

 

 

 

PS: Ik mag in 2020 voor dit mooie tijdschrift blijven schrijven. Daar ben ik heel blij om!

Had ik dát eerder geweten

Tom is inmiddels 13-en-een-half en een paar cm langer dan ik. Het is raar om hem mij langzaam te zien passeren. Elke ochtend droog ik hem af na het douchen en kijken we samen in de spiegel. Tegen zijn spiegelbeeld zeg ik: “Mooie jongen.” Hij herhaalt het. Jezelf oké vinden, dat kunnen we bij Tom afvinken. Nou is dat bij hem niet zo moeilijk. Nog nooit maakte hij zich druk om een pukkeltje, ongekamde haren of een merkloos shirt. Ik ben ervan overtuigd dat hij zich nog nooit heeft afgevraagd wat mensen van hem denken, en of hij wel lief, leuk, gezellig en slim genoeg is. Ja, ik ben weleens een beetje jaloers op hem. Lees verder

Verjaardag (column Sterk in Autisme)

In de nieuwste uitgave van Sterk in Autisme staan weer veel leerzame,
boeiende en ontroerende artikelen en columns.
Ik ben er trots op dat er ook deze keer weer een stukje van mij in staat.
Het heet Verjaardag, en gaat over hoe we -inmiddels alweer 3 maanden geleden- Toms 13e verjaardag vierden.

Even klikken om uit te vergroten …

 

 

Meer informatie over het Belgische tijdschrift Sterk in Autisme kun je HIER vinden.

 

Fase

‘Het is een fase.’ Vanaf het moment dat je vader of moeder bent, hoor je dat regelmatig. Alsof de ander een intensieve periode van zorgen voor je kind wat wil verzachten. De gebroken nachten, het wennen aan vast voedsel, de verlatingsangst, de waaromvragen … Wees gerust: het is een fase, het hoort erbij, het gaat weer over.

 

De rest van mijn nieuwe blog voor Uitgeverij Pica lees je HIER.

Lachende ouders (column Sterk in Autisme)

Voor alle ouders van zorgintensieve kinderen die ik ooit heb ontmoet, ook toen ik zelf nog geen moeder was. Bedankt voor alle inzichten en steun, toen en nu.

 

(NB Deze column is geplaatst in een Belgisch tijdschrift. Vandaar dat er ergens verhuis staat i.p.v. verhuizing. ;-))