Had ik dát eerder geweten

Tom is inmiddels 13-en-een-half en een paar cm langer dan ik. Het is raar om hem mij langzaam te zien passeren. Elke ochtend droog ik hem af na het douchen en kijken we samen in de spiegel. Tegen zijn spiegelbeeld zeg ik: “Mooie jongen.” Hij herhaalt het. Jezelf oké vinden, dat kunnen we bij Tom afvinken. Nou is dat bij hem niet zo moeilijk. Nog nooit maakte hij zich druk om een pukkeltje, ongekamde haren of een merkloos shirt. Ik ben ervan overtuigd dat hij zich nog nooit heeft afgevraagd wat mensen van hem denken, en of hij wel lief, leuk, gezellig en slim genoeg is. Ja, ik ben weleens een beetje jaloers op hem. Lees verder

Zomervakantie 2019

De zomervakantie is voorbij.

Al ver van tevoren zag ik op tegen zoveel niet-ingevulde-tijd met Tom. Want, vakantie betekent veel vrije tijd én leuke dingen moeten doen. Echter, leuke dingen doen met Tom is moeilijk en stressvol. Daarbij komt dat hij zo groot wordt. Zo’n grote kerel waar je niet altijd grip op hebt en die vaak onbereikbaar zijn eigen weg wil gaan… dat is ingewikkeld. Omdat hij totaal geen gevaar ziet, weinig gevoel voor decorum heeft en soms afwijkende ideeën over wat leuk is.

Lees verder

Grenzeloos (Column Sterk in Autisme)

Het tweemaandelijkse tijdschrift ‘Sterk! in Autisme’ is een uitgave van organisatie Autisme Centraal en wordt gemaakt in België.
Voor dit mooie blad mag ik een column schrijven, en de eerste is onlangs gepubliceerd. Dat deel ik natuurlijk graag met jullie …

Voor meer informatie over ‘Sterk! in Autisme’ klik je HIER.

 

 

 

 

 

 

 

Afstand

Zijn vingertje volgt het patroon dat de traan op mijn wang achterlaat.
Een beetje verbaasd kijkt hij ernaar, en zegt zachtjes: “Nat.”
Hij veegt zijn vinger af aan zijn t-shirt, springt op en pakt zijn speelgoedhelikopter.
Lees verder

Regie

 

‘Pas op dat hij níet de regie in handen krijgt,’ zei een hulpverlener ooit over onze zoon. Het was kort nadat hij zijn diagnose had gekregen. In die tijd hechtte ik bijzonder veel waarde aan wat hulpverleners zeiden en klampte ik me vast aan alle adviezen. Ik wilde het graag goed doen. Ik wilde grip krijgen en houden op mijn bijzondere kind, voor wie ik zo veel liefde voelde, maar van wie ik zo weinig snapte. Met wie ik contact wilde.

Klik HIER om mijn nieuwe blog voor Uitgeverij Pica te lezen

 

 

 

Zelfcompassie

Binnen één week krijg ik verschillende mails van bloglezers met adviezen over bepaalde gedragstherapieën en tips voor Toms zindelijkheidsprobleem, lees ik in een Facebookgroep een succesverhaal over een nieuw soort medicatie en zie ik “Het is hier autistisch” (deel 2) waarin een Amerikaanse moeder trots vertelt dat ze haar zoon van zijn autisme genezen heeft door hem bepaalde voedingsmiddelen te onthouden en door het geven van vitaminen en voedingssupplementen. Lees verder

Jip en Janneke

Tom slaapt weer slecht, deze week. En ik dus ook. En m’n man ook. Want Tom begint altijd met hard praten, daarna gaat hij tegen de muur schoppen, en dan gaat hij roepen. “Maaamaaa!”
Inmiddels zijn we zo geconditioneerd dat we bij het eerste gebabbel al allebei wakker zijn. Hopend dat het weer stil wordt. Wat zelden zo is. En áls het zo is, nooit voor lang. Lees verder