Moddersoep met ballen

Voorzichtig steekt Tom zijn hand onder de stromende douche, om te voelen of het water al warm is. Hij weet dat dat soms even duurt. Met een grappig stemmetje zegt hij:
Vind jij water ook zo koud?
Nou, zegt Dip. En vooral nat.
Feilloos imiteert hij Aart Staartjes, die deze filmpjes heeft ingesproken.
(Uit Dip en Dap)
Lees verder

Advertenties

Bijzondere talenten

Nadat mijn zoon de diagnose klassiek autisme *) kreeg, merkte ik al snel dat er een bepaald beeld bestaat over mensen met autisme.

“En waar is hij héél goed in?” of “Heb je al gemerkt wat zijn bijzondere talent is?” werd mij weleens gevraagd.
Ik wist niet zo goed wat ik daarmee aan moest. Hij was pas drie. Ik was al blij als hij naar me toe kwam als ik hem riep, als hij even lekker rustig zat te eten, of als hij een nacht redelijk sliep. En, een paar jaar later, als hij “mama” zei. Of zijn eigen trui aantrok. Lees verder

Hoe gaat het?

Het gaat goed hoor. We eten bloemkool vanavond. De bedden zijn verschoond. Alles loopt goed. Ik vergeet nooit een kind uit school te halen. Het gaat prima. Ik schrik van de telefoon, van de post, van e-mails, maar ik klets gezellig met vriendinnen. Ik bak pannenkoeken. Ik geef de planten water.
De lichten in de supermarkt lijken feller te worden. Ik moet nadenken waar ik iemand die mij groet ook alweer van ken. Er was iets belangrijks morgen. Maar wat? Lees verder

Diagnosegedoe

Het was maar een korte periode waarin we niet goed wisten wat er met onze zoon aan de hand was. Ik herinner me het als een heel moeilijke tijd, vol meningen en tegenstrijdige adviezen, vol “het valt toch wel mee” en andere goedpraterij en vol “dat is toch wel apart gedrag”.
Onze emoties gingen van hot naar her. De ene dag voerde “zie je, het komt heus wel goed, hij gaat echt wel meer praten” de boventoon, de andere dag leefde ik met een brok in mijn keel omdat hij nog nooit “mama” had gezegd en me amper aankeek. Lees verder

Toekomstangst

Ik ben geen strijder. Ik ben niet zo heldhaftig. Ik hou niet zo van ingewikkelde discussies. Zeker met dat slaapgebrek, waardoor ik niet altijd even scherp en puntig ben, hou ik me vaak wat rustiger dan vroeger. Vroeger, toen alles nog wat minder ingewikkeld was, al voelde ik dat toen niet zo. Vroeger, toen ik nog niet steeds ergens in mijn hoofd die vage onrust voelde. Lees verder

Spinazietaart

Tom heeft van het begin af aan bijzondere eetgewoonten.
Als baby dronk hij alleen uit mijn borst. Ja alléén. Nooit iets anders. Ook niet uit een fles, afgekolfd, poedermelk… niets van dat alles. Hij weigerde structureel. Lees verder