Kabaal

Lees verder

Advertenties

Omniversum

Tom logeert. We hebben hem vrijdagmiddag gebracht. Hij hoestte flink, zoals de hele week al. Maar hij heeft geen koorts, is actief en heeft een prima eetlust. Natuurlijk gaat hij onderweg in de auto ontzettend hoesten. Aangekomen bij het logeerhuis worden we zoals altijd hartelijk ontvangen. Tom loopt vrolijk naar z’n slaapkamer. Fijn, dezelfde als vorige keer en de paar keer daarvoor. Dat kunnen ze niet garanderen, maar het is prettig als het lukt. Lees verder

Nooit meer

Een grote frustratie voor mij is dat ik met Tom niet zomaar lopend even ergens heen kan.
Dat is altijd zo geweest. Toen hij een jaar of twee was, merkte ik dat andere peutertjes vaak gezellig aan de hand van hun vader of moeder meeliepen. Of in elk geval eventjes. Tom niet. Nooit. Hij rende óf de verkeerde kant op óf ging op de grond liggen. En dat is nu, 7 jaar later nog steeds zo. Vooral bij mij.
Lees verder

Knapperige kipschnitzels

“Wat navond eten?” vraagt Tom.
Het is nog vroeg. Niet héél vroeg, maar gewoon vroeg.
“Hoe vraag je dat?” (O, wat vind ik mezelf irritant als ik zo therapeutisch doe.)
“Wat gaan we navond eten?”
Acceptabel.
“Aardappels. Boontjes. Kip.”
Hij herhaalt me. Vraagt dan “Kip?” Want daar zijn variaties in. Kipfilet, kipkluifjes, kipschnitzels.
“Knapperige kipschnitzels”, zeg ik. Lees verder