Afscheid

Vandaag nam Tom na zesenhalf jaar afscheid van het SO. Het Speciaal Onderwijs. Een ZMLK-school waar hij helemaal op zijn eigen niveau mocht leren en zijn.

Zes leerlingen namen afscheid. Een indrukwekkende gebeurtenis. Tom mocht als eerste op dé grote stoel, en omdat je daar anders alleen op mag als je jarig bent, begon hij meteen luid “lang zal die leven” te zingen. Zijn stralende gezicht toen alle aanwezigen (kinderen, ouders, leerkrachten) enthousiast aanhaakten was prachtig.

De juf vertelde een paar lieve, ontroerende en herkenbare dingen over hem. Hoe intens blij, verdrietig of boos hij kan zijn. Hoe hij vol verwondering kan kijken naar de wereld om hem heen. Hoe vertederend hij soms is. Hoeveel hij heeft geleerd in de afgelopen jaren. Tussendoor humde Tom druk fladderend wat verjaardagsliedjes. De juf en ik veegden beiden een traantje weg.

Er werden cadeautjes uitgedeeld. Er was iets lekkers. Er werd geknuffeld.

Een groot deel van het programma maakten Tom en ik niet mee. Een half uur hield hij het vol, toen wilde hij echt naar huis. Een afscheid moet ook niet te lang duren, en dit was precies goed.

 

 

Na de zomervakantie start Tom op het VSO, het Voortgezet Speciaal Onderwijs. Maar eerst … zes weken vrij.

Fijne vakantie!

 

 

 

Op 24 juli verschijnt m’n nieuwe blog voor Uitgeverij Pica, waarin ik uitgebreider vertel over Toms ervaringen op het SO en hoe we tegen de overgang naar het VSO aankijken.

Lees verder

Advertenties

Grenzeloos (Column Sterk in Autisme)

Het tweemaandelijkse tijdschrift ‘Sterk! in Autisme’ is een uitgave van organisatie Autisme Centraal en wordt gemaakt in België.
Voor dit mooie blad mag ik een column schrijven, en de eerste is onlangs gepubliceerd. Dat deel ik natuurlijk graag met jullie …

Voor meer informatie over ‘Sterk! in Autisme’ klik je HIER.

 

 

 

 

 

 

 

De toekomst (Eva)

Deze week is het Autismeweek, en gisteren, 2 april, was het zelfs wereldwijd Autism Awareness Day. Een dag  waarop overal ter wereld op verschillende manieren aandacht en begrip wordt gevraagd voor autisme.
In het kader van deze week werd ik door Eva gevraagd een blog te schrijven over hoe ik de toekomst zie van Tom. Een heel moeilijk en confronterend onderwerp. Ik kan er bijna niet gedetailleerd over nadenken.
Als we over het terrein rijden van de plek waar Tom logeert, en waar ook veel woonlocaties zijn, gaan mijn gevoelens vaak van hot naar her. Van de flarden die dan door mijn gedachten spelen is amper een zin te vormen. Zal hij hier ooit? En hoe? En dan? En als … wat dan? Snel stuur ik mezelf dan weer naar het hier en nu. Want van dag tot dag leven werkt toch echt het beste.

Ik schreef 500 woorden. Niet al te gedetailleerd, maar toen ik klaar was voelde het goed. De tekst staat hier → KLIK

 

IQ-test

Terwijl ik bezig ben met het schrijven van een stukje over de ‘toekomst van Tom’ (in opdracht van Eva), valt er een grote envelop door de brievenbus. Het blijkt de uitslag van een intelligentieonderzoek dat vorige maand bij Tom is afgenomen. Dat moest gebeuren, omdat een recente niveaubepaling nodig was voor de overstap naar voortgezet onderwijs, komend schooljaar. Lees verder

Recensie ‘Hete thee en drie klontjes suiker’

Netty Dijkstra is getrouwd en moeder van drie kinderen. Haar twee zoons hebben een vorm van autisme, waardoor zij extra veel zorg nodig hebben.
In haar boek ‘Hete thee en drie klontjes suiker’ beschrijft Netty hoe zij het moederschap in een gezin met autisme ervaart, evenals de psychische problemen die zij ondervindt. Lees verder