Even tussendoor …

Als ik een paar weken niets gepubliceerd heb, hoor ik het soms al.
“Gaat het goed?” “Schrijf je nog wel?”

Ja… ik schrijf nog!
Soms alleen voor mezelf, om later terug te lezen.
Soms speciaal voor iemand. Lees verder

Advertenties

Recensie ‘Hete thee en drie klontjes suiker’

Netty Dijkstra is getrouwd en moeder van drie kinderen. Haar twee zoons hebben een vorm van autisme, waardoor zij extra veel zorg nodig hebben.
In haar boek ‘Hete thee en drie klontjes suiker’ beschrijft Netty hoe zij het moederschap in een gezin met autisme ervaart, evenals de psychische problemen die zij ondervindt. Lees verder

Logeergedoe

We waren er erg aan toe, een logeerweekend. Het waren pittige weken, waarin we steeds vaker hardop verzuchtten: “Dit kan toch niet…” “Hoe moet dat nou…”
Tom die zo dwingend wordt. Alle lichten aan óf alle lichten uit. Een middenweg is er niet. De meubels verplaatsen, waar we uiteraard onze grenzen aan stellen, wat weer strijd oplevert. Het gegil, de onzindelijkheid, de korte nachten. Lees verder

Kracht (Lotje&co)

Lotje&co is een platform voor gezinnen met een zorgintensief kind. Elk seizoen brengen zij een mooi tijdschrift uit.
In juni 2014 stond ik er al eens in, toen het ging over sociale media en privacy. (LINK)

Een tijdje terug werd ik door Elise van der Velde kort geïnterviewd voor het decembernummer van Lotje&co met als thema ‘kracht’.
Verschillende ouders vertellen in een artikel waar zij kracht vandaan halen. Mijn bijdrage kun je hieronder lezen.

 

 

 

 

 

 

Lid worden van Lotje&co of losse nummers bestellen kan HIER.

 

 

Wanhoop der jeugdhulp

Je zou toch ouder zijn van een kind met autisme en agressieve buien, die een groot stempel drukken op het gezinsleven. Je zet eindelijk de stap naar de gemeente om om hulp te vragen, want zo kan het echt niet langer. De gemeente stuurt je door naar een vrijwilligersorganisatie, en als je dan aangeeft dat er echt professionele hulp nodig is, en snel ook, geeft de gemeente aan dat je kind hiervoor niet in aanmerking komt. Je moet het maar accepteren en zien waar het schip strandt. Lees verder

Roze gerbera’s

Dag mevrouw,

Vanmorgen zag ik u in de supermarkt. Ik was samen met mijn zoon Tom, een jongen van elf jaar.
Hij droeg een felgekleurd groen jack. ‘De gele winkel!’ riep hij af en toe.
Ik was een beetje gespannen, want het was alweer een tijd geleden dat ik het had aangedurfd om lopend met hem een winkel in te gaan.

 

Klik HIER voor de rest van dit blog dat ik schreef voor de website van Uitgeverij Pica.