Blogjubileum

 

Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat ik begon met EstherVandaag, mijn eigen blogsite. Het was spannend om mezelf een beetje bloot te geven. Om dagelijkse dingen in ons gezin, maar ook mijn gedachten en gevoelens te delen met -steeds meer- mensen. Lees verder

Advertenties

Roze gerbera’s

Dag mevrouw,

Vanmorgen zag ik u in de supermarkt. Ik was samen met mijn zoon Tom, een jongen van elf jaar.
Hij droeg een felgekleurd groen jack. ‘De gele winkel!’ riep hij af en toe.
Ik was een beetje gespannen, want het was alweer een tijd geleden dat ik het had aangedurfd om lopend met hem een winkel in te gaan.

 

Klik HIER voor de rest van dit blog dat ik schreef voor de website van Uitgeverij Pica.

 

Bewuste keuze

“Is het een bewuste keuze, om je kind ergens te laten logeren waar ze een uitluistersysteem hebben?” vroeg de journalist.

We waren er net aan gewend, aan dat logeren. Al blijft het moeilijk om de zorg uit handen te geven, en voelt het de ene keer weer anders dan de andere, afhankelijk van je eigen stemming en hoe lekker je kind in z’n vel zit op het moment dat je hem brengt. Nog steeds word ik een paar keer wakker ’s nachts, als hij daar is, en dan bid ik dat hij rustig slaapt. Na 7:00 uur ’s ochtends keert de ontspanning terug. Dan is er weer vertrouwde begeleiding aanwezig op de woning.

 

Mijn nieuwe blog voor het Kenniscentrum voor Kinder- en Jeugdpsychiatrie staat HIER

 

 

 

Afstand

Zijn vingertje volgt het patroon dat de traan op mijn wang achterlaat.
Een beetje verbaasd kijkt hij ernaar, en zegt zachtjes: “Nat.”
Hij veegt zijn vinger af aan zijn t-shirt, springt op en pakt zijn speelgoedhelikopter.
Lees verder

Ons vieren

The Lion King is twee minuten geleden sensationeel gestart. Ik kijk opzij in de glimmende ogen van m’n dochter.
“Dit zou Tom geweldig vinden!” fluistert ze tegen m’n wang.
Dat ze hieraan denkt, op dit moment, ontroert me.
Vijf minuten later voegt ze eraan toe: “Nee. Het is veel te druk voor hem. Hij zou weg willen.” Ik knik.

Lees verder