Verstopt

Ruim een maand schreef ik niks. Niet hier, niet ergens anders, niet alleen voor mezelf, helemaal niks. Er gebeurde genoeg, maar ik had geen woorden. Te veel, te lastig. En net toen ik dacht, nu moet het maar snel weer een beetje normaal en rustig worden, werd Tom alweer ziek. Hij had pijn in zijn buik, dat was duidelijk. Hij zat verstopt. En niet zo’n beetje, bleek al snel, en waarschijnlijk al lange tijd. Een sluimerend proces, waarbij er door wisseling van zorg niet duidelijk is geweest hoelang hij al ‘niets had gedaan’.

Aangezien het een bekend probleem is bij Tom zit ik er altijd wel flink bovenop, en voel ik al járen geen (nouja, bijna geen) gêne meer bij het vragen of hij op school / opvang / logeerhuis nog heeft gepoept, en wat de hoeveelheid en substantie was. Het ontlastingsgedrag van Tom is een veelbesproken item voor ons. Maar dit keer is er iets misgegaan.

Darmproblemen zijn overigens bij veel kinderen met autisme en/of een verstandelijke beperking aan de orde.  Het heeft vaak te maken met stress en het niet kunnen/willen loslaten van ontlasting, waardoor het veel te lang wordt opgehouden, met alle gevolgen van dien.

In overleg met de huisarts werd de standaard gebruikte laxeermedicatie flink opgehoogd. En uitgebreid.

Gezien het hoge stresslevel waar ik al in fungeerde en mijn symbiotische verhouding met Tom sloeg bij mij ook alles op slot en kreeg ik ook dagenlang geen hap door m’n keel. Elk jammerend geluid van Tom joeg mijn hartslag op hol, en zorgde voor een felle opleving van mijn schuldgevoel (ik had dit veel eerder beter in de gaten moeten hebben) en medelijden (arm joch, nu dit weer, zoveel pijn en je snapt er natuurlijk niks van). Relativeren? Ik wist niet eens meer wat het was. Vooral heel bang was ik dat Tom zou moeten worden opgenomen. Dat hij zou moeten worden onderzocht en behandeld.

Resultaat bleef dagenlang uit. Tom at weinig, huilde veel en zijn buik werd harder en dikker. Hij mocht zo vaak hij wilde in bad en douchen. Hij wilde mij continu dichtbij, en ik wilde ook niet anders. Wat een wanhoop. Dagenlang stond er een noodtas klaar voor als we naar het ziekenhuis zouden moeten. Natuurlijk bedacht ik bij mezelf ook wat er eventueel verder als obstructie kon zitten. Helemaal toen Tom ook ging overgeven. Wat een stress. En dan proberen rust uit te stralen naar je zieke kind.

De assistente van de huisarts was mijn heldin. Natuurlijk komt het goed, zei ze met haar kalme stem. Er zijn zoveel mogelijkheden. Dit gebeurt zo vaak bij kinderen. Het komt echt goed. Een volgende stap. Tom kreeg pilletjes die ook gebruikt worden om darmen schoon te spoelen voor een darmoperatie. Hiervan zou hij gaan ‘leeglopen’. Waarschijnlijk een uur na het eerste pilletje. Er waren drie pilletjes nodig en vreselijk veel kramp. En toen kwam het. De arme jongen. Want ondanks de opluchting was ook dit heel pijnlijk voor hem.

Ik zal jullie verdere details besparen, maar het gaat nu weer goed. Ik houd mijn vinger aan de pols, natuurlijk. Dit willen we niet meer meemaken. Dus leerkrachten en begeleiders worden veelvuldig ondervraagd over Toms wc-gedrag.

Na zulke intensieve periodes van zorg is het ontzettend moeilijk om hem weer uit handen te geven. En daar maak ik me dan ook weer zorgen over. Waarom wordt het niet makkelijker?

Inmiddels lukt het me weer een beetje. Ontspannen, relativeren, vertrouwen. Dat lijken me trouwens ook mooie thema’s voor (de rest van) 2019.

 

Advertenties

8 thoughts on “Verstopt

  1. Oh jee wat erg voor jullie, zo herkenbaar. De angst dat hij naar het ziekenhuis moet! Hoe ga je dat doen!! Tip: Onze zoon heeft ook veel last van winderigheid en krampen. Ook zo sneu.. Ik probeer nu iberogast, dit zijn druppels die je door het drinken kan doen. Gaat echt beter! De winderigheid en krampen zijn duidelijk verminderd! Heel veel sterkte…

  2. Wat een zorgen weer! Het klinkt als een heel intensieve tijd voor jullie. Wat je schrijft over de symbiotische relatie met Tom en je schuldgevoel is erg herkenbaar. Ik hoop voor jullie dat hij nu weer regelmatig naar de wc kan gaan zodat je zelf ook weer een klein beetje kunt loslaten en opladen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s