Licht

In december 2012, zes jaar geleden, beschreef ik in mijn allereerste blog de slaapproblemen van Tom. Toen wist ik gelukkig niet dat het nog jaren zou duren voor er wat verbetering in zou komen. Die verbetering kwam al enigszins in 2015, door het advies van het slaapcentrum in ’s-Heerenloo om de dosis melatonine die hij kreeg -en in de loop der jaren door artsen regelmatig was opgehoogd- drastisch te verminderen.

Toen de opgestapelde dosis melatonine Toms lichaam had verlaten, ging het iets beter. Om iets vlotter in te kunnen slapen mocht hij maximaal 0,1 mg gebruiken, maar meer dan dat werd streng afgeraden. Wat sindsdien niet meer gebeurde was dat hij meerdere nachten achter elkaar vanaf 2:00 klaarwakker en heel druk was, maar nog steeds bleven de wakkere nachten wel wekelijks terugkomen, en was een dag die om 4:30 begon voor ons heel normaal. Wat ons hielp was dat de arts van het slaapcentrum vertelde dat in andere situaties waarin het slaapprobleem zo extreem was geweest, er in de periode rond de puberteit verbetering kwam. Hoop doet leven.

Is dit hét blog waarin ik jubelend beschrijf dat Toms slaapprobleem verleden tijd is? Nee. Dat is vast niet zo, maar beter gaat het wel. Veel beter. Langzaamaan ging hij de laatste jaren beter en langer slapen, al bleek mijn eigen jarenlange verstoorde slaappatroon hardnekkig. Doorslapen was ook voor mij al zoveel jaren een zeldzaamheid.

Sinds een week of drie slaapt Tom vrijwel alle nachten door. En ik meestal ook. Een enkele keer hoorde ik hem rond 3:00 even lachen en kletsen, maar daarna werd het weer stil. Al vaak moest ik hem ’s ochtends wakker maken om op tijd naar school te kunnen. Hem wakker maken! Heel bijzonder, en leuk om te doen. Het is mooi om te zien hoe Tom uit zijn diepe slaap ontwaakt, mij wazig aankijkt, en feilloos weet wat voor dag het is en wat er gaat gebeuren.
“Blauwe dag, lunch op school.”
“Rode dag, navond soep eten.”

Wat een verandering… En hoe en waarom? Geen idee. Hij heeft sinds een tijdje een klamboe, -mooie witte tent!- maar die had hij al vaker. Hij heeft sinds een maandje weer zijn dikkere, zwaardere winterdekbed, maar andere jaren maakte dat niets uit. Dit was juist altijd de zwaarste periode, qua gedrag en slapen. November en december. En echt makkelijk zijn de dagen niet, maar wat maakt het veel uit als je je uitgerust voelt. Alsof er een langzaamaan een waas optrekt. Steeds vaker maak ik mijn zinnen weer af.

Ik zei zelfs “Ja” op een verzoek om gastspreker te zijn voor een klas pedagogiekstudenten in het kader van hun thema Bijzondere Opvoeding. 45 minuten mocht ik vertellen over Tom, over ons gezin, over het opgroeien, het gedrag en de opvoeding van onze twee hele verschillende kinderen. Ik vond het erg leuk om te doen! Geboeide blikken, interessante vragen, applaus en bloemen. En vooral, een hele leuke nieuwe ervaring.

Natuurlijk kan het slaapgedrag van Tom zomaar weer omslaan en komt er weer een moeilijkere periode. Die kans is reëel. Maar … dan zien we wel weer verder. We zijn nu gewoon heel blij met zoveel licht in de donkere dagen voor kerst.

Advertenties

6 thoughts on “Licht

  1. En wat heb je het fantastisch gedaan, de hele klas heeft veel van je geleerd. Als iemand nog op zoek is naar een enthousiaste en boeiende spreker…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s