Recensie ‘Hete thee en drie klontjes suiker’

Netty Dijkstra is getrouwd en moeder van drie kinderen. Haar twee zoons hebben een vorm van autisme, waardoor zij extra veel zorg nodig hebben.
In haar boek ‘Hete thee en drie klontjes suiker’ beschrijft Netty hoe zij het moederschap in een gezin met autisme ervaart, evenals de psychische problemen die zij ondervindt.

Het boek bestaat uit twee delen. Deel 1 heet ‘De impact van autisme in het gezin’. Op indringende wijze wordt duidelijk gemaakt dat beide zoons autisme hebben en hoe zich dat uit in het dagelijks leven. Netty beschrijft de liefde voor haar kinderen, haar wanhoop op moeilijke momenten en de zoek naar houvast en steun in haar geloof.

Al op jonge leeftijd krijgt oudste zoon Jozef een diagnose -PDD-nos en ADHD-, en als hij vier jaar is wordt hij gedurende een half jaar opgenomen in een psychiatrische kinderkliniek. Netty neemt je mee in het pijnlijke proces van loslaten, gemis en verdriet. Zij en haar man ervaren weinig steun van de begeleiding aldaar, en hen wordt het gevoel gegeven dat zij gefaald hebben in de opvoeding tot dusver. Netty benoemt dit als een “mes in de rug”, en schrijft dat er structureel niet naar hen geluisterd werd. Verdrietig en schokkend om te lezen. Verderop in het boek wordt beschreven hoe Jozef na een opname van een jaar weer thuis komt, en daarbij was de begeleiding “top”, en maakte zijn ontwikkeling een doorstart. Blijkbaar betrof dit een andere opnameperiode. Na deze opname gaat het beter thuis, er is meer rust, en het contact tussen de kinderen onderling verloopt prettiger. Het blijkt echter moeilijk om voor Jozef gespecialiseerde begeleiding te vinden, maar dit lukt als een ervaringsdeskundige vriendin haar hulp aanbiedt.
Als jongere zoon Boaz vier jaar is wordt dochter Koosje geboren. Boaz krijgt als hij zes jaar is ook de diagnose autisme.

Deel 2 van het boek heet ‘Opname binnen de GGZ’. In dit deel schrijft Netty over haar opname in een psychiatrische instelling ten gevolge van haar depressiviteit en psychose. Ze beschrijft haar wanhoop en eenzaamheid en haar schuldgevoel naar de kinderen. De invloed van haar geloof komt hierbij duidelijk naar voren. De gedichten waar ze mee afsluit geven weer wat Netty in deze periode doormaakt. Angst, neerslachtigheid en verdriet, gevolgd door vertrouwen en hoop.

 *

De verschijnselen van uitputting en zware overbelasting die de zorg voor een zorgintensief kind met zich mee kunnen brengen, zijn voor mij herkenbaar, echter in veel mindere mate dan hier het geval is. Al op de eerste bladzijde wordt duidelijk dat Netty al voor haar zwangerschap anti-depressiva en anti-psychotica gebruikte, waaruit je kunt afleiden dat er al sprake was van extra kwetsbaarheid.

De taalfouten en het gebrek aan interpunctie leidden me soms wat af, evenals de soms wat moeilijk te plaatsen chronologie. Ik vind het dapper hoe Netty haar verhaal deelt, open en eerlijk, en hierdoor meer begrip vraagt voor omstandigheden als de hare. Hopelijk wordt de impact voor de zorg voor kinderen met autisme hierdoor weer wat duidelijker.

Er zijn grote verschillen in hoe autisme zich uit, ook door de combinatie met het IQ en eventuele andere diagnoses. Hoe je hier als ouders mee omgaat heeft uiteraard veel te maken met je eigen psychische welbevinden en draagkracht. Echter, het besef dat je kind ‘anders’ is, de onzekerheid rondom de ontwikkeling, het moeten inschakelen van professionele hulp en de emoties rondom het moeten nemen van beslissingen voor je kind zullen voor velen herkenbaar zijn.

*

Ik mag één exemplaar van ‘Hete thee met 3 klontjes suiker’ weggeven. Als je hier interesse in hebt, schrijf dat dan uiterlijk 4 maart in een reactie hieronder.  5 maart maak ik bekend wie het boek ontvangt.

 

 

Voor meer informatie over het boek en de schrijfster kun je hier terecht → http://nettyschrijft.nl/.

Advertenties

11 thoughts on “Recensie ‘Hete thee en drie klontjes suiker’

  1. Lijkt me heel interessant….en ook laagdrempelig om te lezen. Heb al zoveel leerzame boeken over autisme gelezen,maar nog nooit een autobiografisch boek over hoe het in een ander gezin eraan toe gaat. Ik loot heel graag mee,super lief dat er 1 weggegeven mag worden. Gr ilja

  2. Zelf heb ik ook drie kinderen. De oudste heeft pas de diagnose ASS gekregen. De jongste heeft ook veel kenmerken van ASS. Ik ervaar geregeld onbegrip van anderen. Ik zou graag hetboek willen lezen. En kijken of het me nieuwe inzichten brengt.

  3. Erg interessant, zeker omdat het herkenbaar is. Onze zoon van 10 heeft ook autisme, en het is af en toe een hele zoektocht (al danniet met begeleiding en/of school). Ben dus zeer geïnteresseerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s