Blogjubileum

 

Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat ik begon met EstherVandaag, mijn eigen blogsite. Het was spannend om mezelf een beetje bloot te geven. Om dagelijkse dingen in ons gezin, maar ook mijn gedachten en gevoelens te delen met -steeds meer- mensen.

Ik ben heel blij dat ik die stap vijf jaar geleden heb gezet. Het heeft mij, en ons gezin veel goeds gebracht. Begrip, vooral. Mensen om ons heen die meer inzicht kregen in onze situatie; waarom we bepaalde keuzes maken, waarin we beperkt zijn, en wat wel mogelijk is.
Heel waardevol is het contact met vele andere ouders van kinderen met beperkingen. Fijne ontmoetingen en gesprekken, heel steunend. Ook met hen die al een stuk verder zijn in het proces, waarvan de kinderen bijvoorbeeld niet meer thuis wonen, en hoe zij daarmee omgaan.
Ook gepubliceerde gedichten en columns, interviews en lezingen volgden, waardoor ik veel meer zelfvertrouwen kreeg en me sterker ging voelen.

Delen helpt. Het lucht op. Mede door mijn blogs ben ik positief en liefdevol blijven kijken naar mijn zoon. Een realistisch beeld geven, dat wil ik altijd. Benoemen wat moeilijk is, maar juist ook die mooie momenten aandacht geven. De humor. De liefde.
Het was voor mij nuttig om mijn grootste onzekerheden en angsten onder woorden te brengen en te delen. Ook angsten en vragen van andere ouders, zodat ik soms iemand anders’ stem kon zijn. Met name bij wijzigende wetgeving, en wat de onmacht betreft die veel ouders nog dagelijks ervaren in het regelen van zorg en onderwijs voor hun kind.

Zonder lezers zou dit alles niet veel nut hebben, besef ik. Af en toe schrijf ik iets, en besluit het om uiteenlopende redenen niet te publiceren. Dat lucht dan toch ook wel een beetje op, maar het weten dat mensen het lezen en het krijgen van reacties, dat is veel waard. Ontelbaar veel warme en begripvolle reacties, adviezen, harten onder de riem, het heeft me vaak zo geholpen. Dus, dankjewel, dat jullie me lezen! Ik ga door met schrijven, zolang het goed voelt. Ik verwacht dat er nog veel dagen zullen komen waarop ik deze uitlaatklep en jullie steun goed kan gebruiken.

Toen Tom net zijn diagnose had gehad, in 2011, ben ik meteen gaan zoeken, online en in de bibliotheek. Informatie wilde ik. Er was nog niet veel te vinden, met name over de combinatie autisme en een verstandelijke beperking. Er werd nog niet veel geblogd, en in boeken over autisme vond ik weinig herkenning. Het liefst wilde ik ervaringen van ouders lezen. Hoe ervaarden ze hun situatie? Hoe gingen ze ermee om? Hoe hielden ze het vol? Wat kunnen we verwachten? Gelukkig wordt er steeds meer geschreven en gedeeld.

Het is fijn om te zien dat mensen de weg naar mijn schrijfsels vinden. De meest gebruikte zoekterm waarmee mensen op mijn website terechtkomen is “kind met autisme en verstandelijke beperking”. Misschien ingetypt door ouders die nog maar kortgeleden hoorden van de diagnose van hun kind. Ik hoop dat ze vinden wat ze zochten. Een beetje herkenning, wat minder eenzaamheid, misschien wat tips, en vooral oog voor de mooie momenten met hun kind.

 

Advertenties

2 thoughts on “Blogjubileum

  1. Lieve Esther,
    Dank je voor het delen in je blogs! Ik vond je blog nadat je in de Eva had gestaan en de herkenning hielp me zo! Ik lees al je blogs, leef mee, voel mee. En heb uiteindelijk ook de stap gezet om te gaan bloggen en mogen ontdekken dat dit inderdaad een fijne uitlaatklep is. Vanuit je eigen kwetsbaarheid en uitdagingen ben je weer tot hulp voor zoveel anderen! Ik wens jou en je gezin veel zegen toe!
    Esther

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s