Bijzondere talenten

Nadat mijn zoon de diagnose klassiek autisme *) kreeg, merkte ik al snel dat er een bepaald beeld bestaat over mensen met autisme.

“En waar is hij héél goed in?” of “Heb je al gemerkt wat zijn bijzondere talent is?” werd mij weleens gevraagd.
Ik wist niet zo goed wat ik daarmee aan moest. Hij was pas drie. Ik was al blij als hij naar me toe kwam als ik hem riep, als hij even lekker rustig zat te eten, of als hij een nacht redelijk sliep. En, een paar jaar later, als hij “mama” zei. Of zijn eigen trui aantrok.

Nog steeds zijn er mensen die dit vragen. Het beeld van Rainman met de lucifers wellicht in het achterhoofd. Misschien is het de behoefte om iets positiefs te zeggen. Praten over wat iemand goed kan is natuurlijk prettiger dan praten over het feit dat een jongen van tien nog niet zindelijk is, of over hoe afhankelijk hij is. Over zijn soms zo moeilijke gedrag.
Het feit dat hij behalve autistisch ook verstandelijke beperkt is speelt in zijn gedrag natuurlijk een grote rol, maar het beeld rondom autisme blijft overeind. Hij moet blijkbaar érgens heel goed in zijn …

Binnenkort is er een televisieprogramma van de EO, over mensen met autisme en een bijzonder talent. Het lijkt me heel boeiend, met name om meer te horen over die bijzondere talenten. Echter, dat deze mensen ook nog autisme hebben had voor mij niet eens genoemd hoeven worden. Dat maakt het weer zo stereotiep.

De talenten van mijn zoon heb ik inmiddels wel ontdekt. Zo kan hij ontzettend goed tegen heel weinig slaap. Ongelooflijk, hoe hij een hele dag enthousiast en energiek kan blijven, zonder spoortje van moeheid, terwijl hij -gelukkig steeds minder vaak- al vanaf 2:00 ’s nachts wakker is.
Hij kan ook heel goed windmolens bouwen van Lego of K’nex. Al heel jong deed hij dat. Met draaiende wieken.

 

 

Maar wat ik vooral heel bijzonder vind aan hem, is zijn vermogen om te genieten van ‘kleine’ dingen.
Hij kan intens geboeid zijn door en genieten van wuivende boomtoppen. Van een streepje zonlicht in de woonkamer. Een bloemetje. Twee hele kleine egeltjes van wol. Een windmolentje van papier of plastic. Elke keer weer is hij dolblij met een nieuwe. Alsof het de eerste en mooiste is die hij ooit kreeg.
Nog steeds straalt hij van vrolijke opwinding bij de dierenoptocht van de Teletubbies.
Enthousiast en blij reageert hij als ik hem zeg dat we die avond soep-met-een-broodje eten.
Hij maakt zich niet druk over morgen. Hij snapt het woord ‘morgen’ niet eens.

Mijn zoon leeft in het hier en nu, pakt de mooie momenten en geniet daarvan. Hij heeft het moeilijk af en toe, is soms boos en gefrustreerd, verdrietig. Voelt zich vast vaak onbegrepen. Maar hij kan zomaar weer omslaan, en volop genieten, met zijn knuffels erbij hangend op de trampoline, kijkend naar voorbijdrijvende wolken.
“Is mooi hè?” zegt hij dan, met glimmende ogen.

Ik ben zo trots op hem. En soms een beetje jaloers.

 

 

*) Tegenwoordig wordt dit ASS = autisme-spectrumstoornis genoemd. Naast klassiek autisme worden ook Asperger en PDD-NOS (Pervasieve Development Disorder-Not Otherwise Specified) tot ASS gerekend.

Advertenties

11 thoughts on “Bijzondere talenten

  1. Hoi Esther,
    Ik volg je blog met met veel plezier en ontroering. Wat een prachtig manneke! En Rianne als lieve beschermende zus… Ik heb regelmatig smeltmomentjes achter de laptop!
    Groetjes van een klassiek autismegenoot (ook zonder mysterieus talent, we zijn net mensen ;))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s