Badje in de tuin

“Badje in de tuin!” roept Tom enthousiast.
Het is 2 graden onder nul, maar er schijnt een fel zonnetje. Samen met Rianne heb ik hem net uit school gehaald, en we lopen naar de auto.
“In de tuin! Badje!”
Het klinkt wel grappig, praten over een badje in de tuin, in die ijzige kou, maar toch voel ik een lichte paniekscheut.
“Nee, Tom. Het is heel koud. We gaan niet in de tuin. En zeker niet in een badje.”
Vreemd dat hij dat niet begrijpt. Hij ziet zon, en heeft in zijn hoofd dat het dan warm is. Alsof hij de kou niet voelt.

Op maandagmiddag is er geen hulp, en dat is prima. Het is de enige middag dat ik alleen met beide kinderen ben. Dat is soms intensief, soms valt het reuze mee, maar in elk geval zijn we met elkaar. Even niemand over de vloer.

We zijn al lang op, Tom en ik. Om 2:00 hoorde ik hem al zingen en joelen. Het gaat de laatste maanden erg goed met slapen, maar af en toe is er toch nog zo’n nacht. Een paar minuten later komt Tom de trap af. Zingend. Druk. Het lijkt alsof hij helemaal vol zit. Vol met emoties, overprikkeld.
Hij is doorgelekt. Ik was hem, verschoon hem, en probeer hem zo min mogelijk herrie te laten maken. Ik praat zachtjes, zeg dat hij stil moet zijn, dat het nog nacht is, dat papa en Rianne slapen. Dat iedereen slaapt.

Hem weer in bed proberen te krijgen heeft geen zin. Hij zou de hele buurt wakker maken. Dus we gaan naar beneden, waar de slaapzakken klaarliggen op de bank. Tom blijft praten, zingen en springen.
Na een tijdje gaat hij rustig liggen. Maar hij blijft wakker. Ik dommel weg, maar blijf zijn stem en zijn hoge uithalen horen.

“Hihihi, dat is leueueueuk!”
“Kijk, een giraffe, en een hond. En een mooie kíkker!” Zijn knuffels.
“Op een dag in Teletubbieland …”
“Nee… zegt moeder, Janneke is ziek, vandaag moet Jip alleen spelen.”

Dan ineens hoor ik hem huilen. Zacht gejammer en gesnik. Snel ben ik bij hem.
“Jongen toch, wat is er?” Snikkend herhaalt hij me, en laat zich troosten. Ik zeg een paar keer dat alles goed komt, vertel wat voor dag het morgen is, wat we ’s avonds gaan eten, en hij wordt langzaam weer rustiger. Vrij onverwachts begint hij weer met zijn vrolijke riedeltjes. En hij grinnikt om iets. Geen idee waarom. Het pijnlijke besef dat ik hem soms totaal niet begrijp dringt zich aan me op. Maar ik ben blij dat hij niet meer verdrietig is.

We slapen niet meer.

Het wordt ochtend, en alles gaat gewoon door.
Rianne heeft een studiedag. We fietsen naar de stad. De kou om mijn hoofd voelt lekker. Naar de bibliotheek. We nemen alle tijd, heerlijk. We winkelen wat. Drinken iets bij de Hema. Kijken bij de kerstversieringen. “Oooo kijk hier hebben ze mooie glittertapejes!”
Het is gezellig en ontspannen.

Om 14:45 halen we Tom uit school. Daarna is het niet meer zo gezellig. Hij is moe, wil dingen die niet kunnen. Een badje in de tuin. Hij bonkt met zijn vuisten op de deur. “Trampoline spelen!”

Het mag niet. Ik weet dat hij zijn jas niet aanhoudt. Al zijn knuffels op de trampoline gooit. In en uit blijft rennen. Dat hij op de trampoline gaat zitten gillen omdat hij wil dat ik erbij kom. Het is te koud voor dit gedoe.

Rianne vraagt “mag ik?” en ik knik. Natuurlijk. Zij mag op de tablet met de koptelefoon op. Ik wil dat ze zo min mogelijk last heeft van haar broer.

Tom huilt en schreeuwt. Hij snapt het niet. In de gang trekt hij over zijn blote voeten Crocs aan -want binnen gaan altijd zijn sokken uit-, en een vest dat daar hangt. “Buiten spelen!!”

“Nee Tom, we blijven binnen.”

Ik schrik van de kracht waarmee hij de tussendeur dichtslaat. Van zijn harde geschreeuw.

Ik zie mijn vermoeide kind, dat zich geen raad weet met zijn gevoel. Verdrietig is omdat hij iets niet mag. Totaal niet begrijpend waarom.
Veel te weinig slaap. Sinterklaasspanning. Zoveel in dat koppie.
Even laat hij zich troosten, dan begint het huilen en roepen weer.

Uiteindelijk wordt hij rustig bij mij op schoot, terwijl hij op mijn telefoon naar Het Zandkasteel kijkt. Langzaam voel ik zijn ademhaling kalmer worden. Zijn hartslag trager. Hij is zwaar en hangt helemaal tegen me aan. Ik zit niet echt lekker, maar laat het zo.

Het gaat schemeren.
Tom kijkt op en wijst naar buiten. “Donker. Niet naar buiten.”
“Nee hè, we blijven lekker binnen.”
“Lekker binnen.”
Ik adem uit.

Rianne staat op en doet de LED-kaarsjes aan. “Gezellig hè, mam.”
“Ja, leuk!”
Tom kijkt op. “Is mooi!”

Hij weet het niet meer, denk ik. Zijn woede, zijn frustratie, zijn intense verdriet om wat niet mag, ze lijken verdwenen. Heerlijk ontspannen kijkt hij een filmpje. Hij lacht om Toto die achter een bal aanrent. Alles is vergeten, alles is goed. Ik zou bijna jaloers op hem worden.

Advertenties

8 thoughts on “Badje in de tuin

    • Hoi Floor, bedankt voor je reactie! Onze zoon heeft jaren geleden een tijdje Ritalin (Concerta) geslikt, maar dit werkte averechts. Hij was niet meer te hanteren. Na het stoppen ermee ging het snel weer iets beter. Hij krijgt wel andere medicatie om prikkels te dempen. (Risperdal en Dipiperon) Groet, Esther

  1. Wat mooi beschreven en om te lezen. Heel knap om zo begripvol en meelevend te reageren met zoveel oog voor wat er aan het gedrag ten grondslag ligt. Tom boft met zo’n moeder!

    • Hoi! Fijn hè, dat schrijven. 😉 Heel herkenbaar stuk van jou, van jaren geleden. Toen ook gestart op een MKD. Ik vond het een warm bad! Eindelijk was onze zoon niet meer ‘dat aparte kind’, en daar ontmoette ik veel ouders in dezelfde situatie. Erg fijn. En onze zoon heeft daar veel geleerd. Ik hoop dat jullie ook goede ervaringen krijgen met het MKD. Veel succes en sterkte! Ik volg je. 🙂 Groet, Esther

  2. Hallo,

    Enkele van onze gasten ervaren dit probleem ook! Het is mooi weer waarom kunnen we dan niet buiten of niet spelen in het water? Veel van onze gasten zijn tactiel hypersensitief waardoor zij vaak koude niet aanvoelen.
    Wij zijn gestart met het aanleren van visualisatie via thermometers ….
    Bij sommige brengt dit rust…..

    Succes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s