Jip en Janneke

Tom slaapt weer slecht, deze week. En ik dus ook. En m’n man ook. Want Tom begint altijd met hard praten, daarna gaat hij tegen de muur schoppen, en dan gaat hij roepen. “Maaamaaa!”
Inmiddels zijn we zo geconditioneerd dat we bij het eerste gebabbel al allebei wakker zijn. Hopend dat het weer stil wordt. Wat zelden zo is. En áls het zo is, nooit voor lang.

Al twee keer -met gelukkig een goede nacht ertussen- was hij rond 3:00 wakker. Héél wakker.
Vandaag Ikea? (Hoe komt ‘ie erop …)
Navond knappe knipsnietsel?
Vandaag lekker bij mama?

De gedachte dat ik hem na het verschonen en een slok water weer terug in bed kan krijgen is een illusie. Het doel is om het in huis zo rustig mogelijk te houden. Precies zoals ik het omschrijf in mijn allereerste blog. In december 2012. Gelukkig wordt Rianne nooit wakker van Toms gedoe.

Gisteren had ik een telefonisch overleg met het slaapcentrum. Even vertellen hoe het gaat. Wat adviezen gekregen. De melatonine iets eerder geven, en niet meer tot vlak voor het naar bed gaan in de tuin in verband met het licht. Goed, doen we. Optimistisch blijven.

Om 3:30 rent Tom rond in de woonkamer, fladderend en pratend, met enthousiaste gillerige uitschieters.

Ho ho! Roept de kapper. Je bent nog niet klaar!
Maar Jip wil niet meer. Hij rent heel hard.
En de kapper rent achter hem aan.

“Rustig Tom, kom maar bij mama.” zeg ik.
Hij komt, kijkt me onderzoekend aan, en gaat verder.

‘Hoeveel ijsjes hebben jullie gehad?’ vraagt moeder.
‘Vvvvier,’ zegt Jip. Hij ziet een beetje bleek.
Vier?’ zegt moeder. ‘In een kwartier? Wat een schandaal!’

Tom spreekt alles precies uit als de mevrouw op de cd. Het blijft grappig, zelfs op dit tijdstip.

Als ik Baby-tv opzet gaat Tom rustig liggen kijken.
Ik lees mijn tweet terug van de avond ervoor.

 


Ik deel graag zo’n mooi moment, omdat ik weet dat veel mensen meeleven, de lading ervan snappen, en het misschien herkennen. Ik probeer het gevoel terug te halen, maar het is lastig. Het enige wat ik steeds denk is “vast”. Ik zit vast. Aan Tom. Hij heeft mij nodig, en hij zal me altijd nodig hebben. Hoe minder ik slaap, hoe heftiger dit besef binnenkomt. Met name de angst dat ik ooit niet meer voor hem kan zorgen is dan groot. Gelukkig verdwijnt die angst, als de zon weer opkomt, weer wat naar de achtergrond.

Dit weekend gaat hij weer logeren, twee nachtjes. Het is hard nodig. Hij heeft niet zo’n zin, en roept “Nee!!” als ik het hem vertel. Hij heeft een heel ander plan:
“Eerst school, dan eten, dan douchen, dan slapen, dan lekker bij papa en mama en Rianne, en dan lekker met de auto, dan opa en oma, dan pizza eten.”
“Nee Tom, je gaat logeren. Twee nachtjes. En dan komen we je weer ophalen en gaan we pizza eten.”
Hij kijkt langs me heen en begint weer over Jip en Janneke.
Soms is het erg irritant, al dat tuttige Jip-en-Janneke-gepraat, maar meestal vinden we het wel grappig. We doen het weleens na, tijdens het eten ofzo:

Rianne: Moeder, mag ik nog wat jus?
Ik: Nee…, zegt moeder, ’t is toch immers een schandaal, zoveel jus over je aard-appeltjes…
M: Vader bromt: nou moeder, geef die deugniet nog maar flink wat bloemkool.
Ik: O, kijk nou, vader, Rianneke rolt bijna van tafel van het lachen.

Tom reageert tijdens de maaltijd nooit ergens op, en eet rustig door. Maar ik denk dat hij het wel gezellig vindt, dat gepraat van ons, en het gegiechel van zijn zusje.

Twee nachten zonder Tom. Soms denk ik hem ’s nachts te horen, voor ik besef dat dat niet kan. Dan hoop en bid ik dat hij lekker ligt te slapen, daar. Er is een uitluistersysteem op afstand. In een ander gebouw. Als Tom z’n kamerdeur open zou doen, krijgen ze een melding. Ook houden ze nachtelijke rondes in de verschillende paviljoens met logés en bewoners. We vertrouwen erop dat het systeem goed werkt, en onze zoon veilig is.

Zondag om 16:00 mogen we hem weer ophalen, maar meestal zijn we er al om 15:30. Op de heenweg mag Rianne kiezen waar we naar luisteren, op de terugweg kiest Tom. Waarschijnlijk Jip en Janneke. En dat vinden we prima.

JipenJanneke

Advertenties

6 thoughts on “Jip en Janneke

  1. Hmmm, wat een eerlijk stuk, zowel in de beschrijving van de liefde als van de wanhoop. Nachtrust is heel belangrijk, ik hoop dat je een manier vindt om daar meer van te krijgen. Want dit kan je gezondheid en je gezin zeer zwaar onder druk zetten. Je doet het erg goed, bijna bovenmenselijk. Lieve groet!

  2. Wij starten vandaag via de slaappoli met clonidine. Per direct stoppen met de 0,1 Mg melatonine. Wanneer dit een jaar geleden was voirgesteld had ik absoluut NEE gezegd! Nu zijn we inmiddels bijna de wanhoop nabij. Gemiddeld 2 à 3 keer per week om 3 uur snachts klaarwakker.. Even nieuwsgierig maar hebben jullie al zoiets geprobeerd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s