Midweek

Mijn hart klopt in m’n keel als ik halverwege de midweek, zoals we hadden afgesproken, het logeerhuis bel. Gelukkig gaat hij niet lang over en krijg ik een vertrouwde begeleidster aan de lijn. En gelukkig zegt ze meteen dat het “hartstikke goed gaat met dat mooie ventje.”

Pfoe.

Ik wist natuurlijk wel dat er niet echt iets was, anders hadden we het wel gehoord. Maar ik was een beetje bang voor “Tja, het gaat op zich goed hoor, maar hij is niet zo vrolijk. Hij eet niet goed. Maar ach, het is natuurlijk ook lastig voor hem.”
Of “Het gaat op zich wel, maar hij vraagt wel heel vaak naar jullie, en hij huilt af en toe. Maar het lukt wel hoor, het is ook nog maar 2 dagen.”
Niets van dat alles. Het gaat prima! Hij eet goed, hij slaapt goed, hij heeft lekker gezwommen, hij heeft nog helemaal niet naar ons gevraagd, en… hij heeft macaroni gegeten. Voor het eerst in z’n leven.
Opgelucht, met een brede glimlach hang ik even later op.

“Schat, het gaat allemaal prima. Hij heeft macaroni gegeten.”
“Oh… dat is bijzonder!”

We genieten, die vier-en-een-halve dag. Eindelijk weer eens echt op vakantie. Voor het eerst zonder Tom. Voor het eerst met z’n drieën. Een nieuwe stap. En het bevalt goed. Het Landalleven. Een ruime bungalow met een lekker groot veld eromheen, grenzend aan een weiland.
Ik ben een engerd met die huisjes, altijd geweest. Maar ook dat hoort bij het vakantiegevoel. Dettoldoekjes moeten eerst overal langs. Alles uit de keukenkastjes voor gebruik nog even afwassen, of op z’n minst goed omspoelen. Een keukenhanddoek die per ongeluk de grond raakt moet de vuile-was-tas in. En niet teveel nadenken over wie er allemaal in dat bed heeft gelegen, en op die wc heeft gezeten.
Maar het is fijn! Even echt weg. Zonnen, zwemmen, een paar uitjes, lekker uit eten. Spelletjes, lezen, lachen, midgetgolfen, avondwandelingen. We genieten er alledrie van. Het is zó ontspannen. En zó gezellig.

Ik denk natuurlijk veel aan Tom. Maar ik besef ook dat we hem -en ons- geen plezier hadden gedaan als hij bij ons zou zijn. Het zou dramatisch zijn. De onrust, het weglopen, ach. Het is zo duidelijk als wat. Ik voel me dan ook geen moment schuldig.
Af en toe noemen we zijn naam. Doen we hem glimlachend na. Laten we elkaar even voelen dat hij bij ons hoort.

Het “geen-weg-terug-gevoel”, daar heb ik de laatste maanden last van. Dat maakt me enerzijds heel verdrietig, en anderzijds geeft het, heel af en toe, een beetje rust. Lange tijd heb ik gedacht dat het vast wel iets zou veranderen, als Tom ouder zou worden. Dat het wel iets makkelijker zou worden. Dat we vast nog weleens met elkaar op vakantie zouden kunnen. Of op z’n minst een weekendje weg. Maar nee. Er is een andere route uitgestippeld, dat wordt steeds duidelijker.

Onderweg naar het logeerhuis bedenken we hardop hoe Tom zal reageren. Hij heeft nog nooit zolang gelogeerd. Nog nooit was hij zó lang zonder ons.
“Vanavond pizza!” vindt Rianne een goede kanshebber.
“Met de auto!” of “ Kijk…! Is papa-mama-Rianne!”

Maar Tom zegt niets. Hij kijkt. Hij gaat langzaamaan steeds breder lachen. Geeft een harde, blijde gil en begint te springen en te hupsen. Het is prachtig.

En nu zijn we weer compleet. De omschakeling is lastig voor Tom, hij is onrustig. M’n man gaat lekker een stuk met hem fietsen, en daarna zit Tom een tijdje met mij in een tentje op zijn bed. Hij kijkt me aan. Laat zijn ogen over mijn hele gezicht gaan. Dan vat hij alles helder samen:
Was leuk logeren. Nu weer lekker bij mama. Straks pizza.”
Het klinkt tevreden. Precies zoals ik me voel.

Advertenties

17 thoughts on “Midweek

  1. Beste Esther, graag zou ik met je in contact willen komen. Ik lees sinds een tijdje jou blog. Wij hebben ook een zoontje met een verstandelijke beperking en diagnose autisme. Op 7 augustus hoopt hij 3 jaar te worden. Wij wonen ook in Gouda. Groet Judith Visser. We zijn lid van de Sint Jans gemeente in Gouda.
    jvissersalome@hotmail.com

  2. Mooi!! Fijn dat je even kon uitademen! Maar nog fijner dat jullie alle vier rust hebben gehad! Thom op zijn manier en jullie op je eigen manier❤️

  3. Ik ben zo blij voor jullie dat het goed is gegaan!! Het is zo hard nodig, voor jullie allemaal…..en wat een topper is Tom om het zo mooi samen te vatten. Hij heeft het ook leuk gehad, daar kun je van op aan. Een dikke knuffel voor jullie alle vier van Lenie

  4. Wat fijn, jullie verdienen dit allemaal heel erg. Ik denk dat jullie nu allemaal op de (op dit moment) fijnste manier vakantie heb kunnen vieren. Jullie met z’n drieën weg en plezier en Tom naar een vertrouwd plekje weg met plezier en geen stress. Erg fijn voor jullie allemaal dat het goed gaat met het logeerhuis 🙂

  5. Wat fijn dat jullie genoten hebben tijdens de vakantie! Ben benieuwd naar de verhalen van Rianne :). Wat zal ze het leuk gevonden hebben met papa én mama op vakantie! Fijn dat Tom het ook goed heeft gehad en jullie nu weer met zijn vieren zijn!

    Tot na de vakantie op school.
    Groetjes aan Rianne!

  6. prachtig om te lezentranen in mijn ogen! Wij vinden tot nu toe een zaterdag weg naar zorgboerderij al lastijg! Heftig allemaal hoor! Petje af!!

  7. Wat ontzettend fijn om te lezen! Is jullie zo gegund.. dettoldoekjes en extra afwasjes…. Zie nu met een iets lichter hard hem over drie weken graag weer terug!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s