Piep!

Mijn zoon staat onder de douche, hij is er dol op. Hij laat zich geduldig door mij wassen, grinnikt als ik over z’n armen kriebel, en schatert van het lachen als ik een emmertje vol laat lopen en dat tegen hem aan plons.

Tijdens het afdrogen kijkt hij me ineens aan. “Mama.” Het klinkt zo lief.
Ik doe zijn luier om, en bij het aantrekken van z’n hemd doen we een kiekeboe-spelletje. We moeten ook nog even heel erg lachen om elkaars gekke gezichten in de spiegel.

Als hij in bed ligt zingen we een liedje.
Een kusje. Nog een kusje.
Ik duw met mijn wijsvinger op zijn neus. Hij zegt “piep!” en lacht.

Mijn lieve zoon. Hij wordt volgende maand tien. Maar daar moet je soms gewoon niet bij nadenken.

Advertenties

One thought on “Piep!

  1. Hier wordt ik gewoon warm, blij van… die van mij van elf doet geen piep, maar wel de spelletjes in de spiegel…vooral als ik ‘papa-haar’ maak…. dat is de net van de trap gevallen-look. 🙂
    Niet nadenken is het beste wat je soms kunt doen. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s