Vaccinaties

In het jaar dat kinderen negen worden krijgen de ouders een uitnodiging om hen te laten vaccineren. Het betreft een DTP en een BMR vaccinatie.
Vorig jaar viel de brief voor Tom in de bus. Die leidde meteen tot hartkloppingen bij mij. Want, hoe doen we zoiets met hem?

U bent niet verplicht om uw kind te laten inenten. Het is wel verstandig.

Aangezien Tom een paar maanden later voor z’n tandartscontrole onder narcose moest, leek het mij een goed plan om meteen die vaccinaties te laten geven.
Dat kon niet, zei de GGD-mevrouw, want de vaccinaties worden niet uit handen gegeven. Ze thuis (laten) toedienen was niet mogelijk. “Daar kunnen we niet aan beginnen.”
Ze zei ook nog dat ik me eigenlijk geen zorgen hoefde te maken. “Want we zijn wel wat gewend hoor. En meestal valt het erg mee.”
Ja. Daarom moet hij ook onder narcose voor zijn tandartscontrole.
“Ja. Nou. Laat maar even. Bedankt.” Beëindigde ik het gesprek. Want soms is dat gewoon het beste.

Onlangs kregen we een herhalingsoproep. Ergens zat het natuurlijk nog in mijn achterhoofd, maar toch, daar waren de hartkloppingen weer. Waarom wel, waarom niet. Misschien maar gewoon niet doen, leek even het beste. Het handigste, sowieso. Hup, de kop in het zand. Maar dat ging niet zo makkelijk.

Ik googelde wat.

… met klem aanbevolen …
… de keerzijde van vaccins …
… hoeveel leed een vaccinatie kan voorkomen…

Ineens besefte ik dat het daar niet om ging. Rianne krijgt wél haar vaccinaties. Daar staan we achter. Waarom zou Tom ze dan niet krijgen? Is hij het minder waard? Hij komt in het logeerhuis en op andere plekken met veel -kwetsbare- kinderen in aanraking. Is dit een aanvaardbaar risico? Hoe staat dat in verhouding tot wat we hem weer aandoen? Moeilijke vragen…

Ik besloot te overleggen met de huisarts, en maakte een bel-afspraak.
Hij nam alle tijd. Een fijn gesprek met iemand die ons begrijpt.
Ik deelde met hem het beeld van het onder narcose brengen van Tom. Vijf of zes volwassenen die met moeite mijn zoon onder bedwang krijgen. Hoe geef je zo’n jongen een vaccinatie?
We spraken af dat de eerstvolgende keer dat Tom onder narcose gaat, ergens in 2017 of 2018 zal dat toch weer moeten om zijn gebit te controleren, hij de vaccinaties krijgt. “Dat moet gewoon kunnen. Daar zorg ik voor.”
Mooi. Even rust. Ik ademde uit.

We bespraken nog meer. Tom heeft veel last van z’n darmen. Diarree en (hevige) obstipatie wisselen elkaar af. Een bekend probleem, en wordt vaker gezien bij mensen met autisme. Bij Tom is het duidelijk iets met ‘niet willen loslaten’.
En zo kronkelde hij zondagavond na het eten ineens jammerend over de grond. “Pijn, pijn.”
Paniek. In bad, paracetamol, lactulose. Uiteindelijk kwam het weer goed, maar de angst die het aanwakkerde… Stel nou dat hij echt iets heeft… Wat als het zijn blinde darm is? Of iets anders acuuts?

De huisarts dacht mee -wat als zoiets gebeurt?- en stelde voor om in elk geval een aantekening in Toms dossier te maken, dat hij niet kan wachten in een wachtkamer, en dat zaken als foto’s, echo’s en scans bij hem altijd onder narcose moeten plaatsvinden. In het geval het nodig mocht zijn, want je weet maar nooit. We hoeven dan niet alles uit te leggen en bang te zijn dat artsen het ‘toch eerst willen proberen’.

En verder gaan we maar niet teveel piekeren over wat en als… ‘Niet zorgen voor morgen’ heeft me altijd wel aangesproken. Maar wat is het soms lastig.

“Het is niet niks.” zei de huisarts. “Sterkte.”
Nee, het is niet niks. Maar iemand die luistert, begrijpt en meedenkt, dat scheelt énorm. Ik hoop dat dat een beetje doorklonk in mijn “dankjewel”.

Advertenties

3 thoughts on “Vaccinaties

  1. Thijme moest ook vaccinaties… In België doen ze dat normaal met school mee, maar Thijme was zo over zijn toeren op dat moment, dat we een brief meekregen: “Het is ons niet gelukt hem zijn vaccinaties te geven, gelieve zelf naar je huisarts te gaan.”

    Ik ben ook nog niet geweest… Onze man heeft medische problemen en onderzoeken genoeg. Maar ik kan het niet blijven uitstellen…

  2. Precies op de dag dat ik met mijn dochter haar vaccinaties ‘moet’ gaan halen. De oproep lag afgelopen zaterdag in de bus. Massale inentingen in de sporthal op 30 maart. Direct contact opgenomen en gelukkig had het CJG/GGZ hier begrip voor en mogen wij vandaag in hun lunchpauze langs komen zodat ze kunnen garanderen dat er niemand anders er is, we niet lang hoeven te wachten en allebei de armen (na Emla smeren) tegelijk ingeënt kunnen worden. Hartstikke lief en fijn dat er (eindelijk) meegedacht word. Toch werd ik zelf vannacht met een paniekaanval wakker…..”Het is niet niks”….. ❤

  3. Als eerste wil ik zeggen dat ik respect heb voor jullie.
    Ook wil ik toch ook kwijt… je onderzoekt de effecten, voornamelijk voor anderen, bij het niet vaccineren.
    Onderzoek je echter ook de nadelen voor jou kind wanneer je wel vaccineert?

    Mijn oudste zoon heeft Asperger. Hij heeft alle prikken gehad, ik wist niet beter.
    Mijn jongste zoon heeft op de laatste BMR na alle prikken gehad.
    De BMR bewust niet gegeven. De combi doet wat met de hersenen wat gewoon niet goed is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s