Deze week

Veel emoties deze week.
Ik sprak een moeder van wie de dochter -ontzettend zorgintensief- sinds een jaar niet meer thuis woont. Ik kan me enigszins invoelen in wat eraan vooraf is gegaan. Het zoeken naar een geschikte plek (het is nogal wat…), de twijfels, de emoties. Maar nu woont zij ergens anders. Niet te dichtbij, niet te ver weg. Iedereen is inmiddels een beetje gewend aan de nieuwe situatie.

Het blijft ingewikkeld, de pijnlijke momenten blijven, haar lege bed blijft confronteren (ze komt af en toe nog een weekend thuis), en het gemis, het incompleet zijn.
“Het went wel, hoor.” Sprak de moeder dapper glimlachend. “Alleen, iedereen zegt: Wat heerlijk voor je, die rust! Eindelijk tijd voor jezelf. Wat ga je nu doen? En ik ben zo moe. Zo ontzettend moe. Maar het went. Het is echt veel beter zo.”

Ik probeer het me voor te stellen. Ik voel een raar soort jaloezie. Om de stappen die al zijn gezet. Om de rust. Maar dan dat andere gevoel. “Mijn kind woont nog lekker hier. Bij mij.”
Maar het zette me ook aan het denken. Hoe het zal zijn, als Tom hier niet meer zou wonen… Wat moet ik dan, al die uren dat ik zorg? In hoeverre bepaalt Tom mijn identiteit, de invulling van mijn dagen?

Tom heeft de laatste tijd meer moeite met inslapen. Hij blijft nog lang schoppen en gillen. Hij slaapt wel veel beter door, en als hij wakker is blijft hij langer in bed. Soms hoor ik hem om 3:00 kletsen. Vroeger kwam hij als hij wakker werd meteen uit bed, nu niet meer. Een goede ontwikkeling!
Helaas heeft hij wel de neiging te gaan ‘friemelen’, en aangezien hij niet zindelijk is betekent dat dat bijna elke ochtend zijn handen, pyjama, kussens, dekbed en vaak ook de muur bruine vegen vertonen. Dus… snel onder de douche, en een hoop extra wassen en poetsen. Maar wel iets meer nachtrust.
Zijn gedrag overdag wordt moeilijker voor me. Steeds vaker kijk ik van een afstandje naar ‘ons’ en vraag ik me af hoelang ik dit volhoud. Maar hij is zo lief. En hij knuffelt zo graag. En ik ben zo belangrijk voor hem. En ik hou zoveel van hem.

Veel reacties kreeg ik op mijn blog over het testament. Het bleek een eye-opener voor velen, en wel een die veel emoties oprakelde. Lange, heftige chatgesprekken. Maar ook mooi, het delen van angsten, het delen van gevoelens voor onze kinderen, en ook samen relativeren.

Een week vol emoties.

Ik had een plekje op m’n teen waarmee ik in korte tijd van huisarts naar dermatoloog naar chirurg werd gestuurd. Gelukkig stelde de (leuke!) chirurg me na wat snijden en schrappen al gerust. Onder verdoving, viel erg mee, en wát een gezellige mensen daar.
“Wauw, een echte OK!” riep ik enthousiast, waarop vrolijk werd gereageerd “Cool hè?”. We hadden echt lol. Ze zien vast niet vaak zo’n vrolijke patiënt. Alleen thuis huilde ik even heel kort om het geruststellende knikje van de arts. “De kans op een melanoom acht ik nul hoor.” Want natuurlijk gaf het wel wat onrust, en schrok ik ’s nachts een keer wakker met beelden van hardloopschoenen die veel te klein of te groot waren, en ook nog wel wat dramatischer. Maar dit is weer achter de rug.

Een goed gesprek had ik, over wat ik wil met mijn schrijverij. Wat een geluk om mensen om me heen te hebben die oprecht in me geïnteresseerd zijn en met me meedenken en meeleven.

Ook had ik een ontzettend leuk telefonisch mini-interview met iemand de me ‘krachtig en inspirerend’ noemde, wauw! (En dat vlak na wat gesnik bij het vierde vieze bed deze week van Tom.)

Rianne had ineens hoge koorts en bleef een dag thuis. Samen hingen we bij “Fuller House” en dronken een pot thee leeg. De koorts zakte. De onrust zakte.

“Neem je gedachten niet zo serieus”, schreef iemand op Twitter. Daar dacht ik -misschien te serieus- over na.

Nog één horde te nemen deze week. (Hoewel je dat nooit van tevoren weet.) Vanmiddag breng ik voor het eerst alleen Tom naar het logeerhuis. Maar dat zal ook wel lukken.

En al die gedachten, over alles wat nog kan gaan gebeuren en over hoe het dan zal gaan, ga ik wat minder serieus proberen te nemen. En een beetje ontspannen. Lijkt me het komend weekend een prima gelegenheid voor.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s