Compleet

We zijn onderweg om Tom op te halen na een logeerweekend.
Nog een minuut of tien, dan kan ik hem weer knuffelen.

“Wat denk jij dat ‘ie als eerste zegt?” vraagt Rianne, net als de vorige keer.
“Vanavond pizza eten!” gok ik. We eten inderdaad pizza, en dat heb ik hem vrijdagmiddag verteld.
“Oké. Ik schrijf het op.” Ze heeft, zoals meestal, een opschrijfboekje met een pen bij zich.

“Wat denk jij, pap?”
“Thuis lekker chippies!” denkt m’n man. Een goeie kanshebber.
“Ík denk dat hij zegt: ‘Weer lekker bij papa en mama.’”, zegt Rianne.

We zijn er. Tijdens het parkeren gluur ik of ik hem al zie, achter het raam. Vrijdagmiddag keek hij ons na tot we uit het zicht waren, en zijn bleke gezicht met de peinzende blik heeft nog een tijdje op mijn netvlies gestaan. Steeds dacht ik aan wat hij zou denken. En ik hoopte zó dat hij niet zou denken dat we van hem af wilden, of zoiets. En dat hij zou snappen dat we hem weer zouden komen ophalen.
In de loop van het weekend werd het beeld iets waziger en de brok in mijn keel minder groot. Een kort mailtje op zaterdagavond dat alles goed ging en hij lekker lag te slapen was ontzettend fijn en hielp daar ook bij.

“Vanavond pizza!” roept Tom als hij ons ziet. Hij springt en kijkt blij! Ik voel een golf van liefde. We krijgen alle drie een kus. Van de begeleiding horen we dat het een prima weekend was.

Als we naar de auto lopen zegt Tom: ‘”Lekker bij papa en mama!” en voegt er dan “en Rianne!” aan toe.
Ik knipoog naar Rianne.

In de auto is Tom stil. Hij kijkt tevreden naar buiten.
Als we bijna thuis zijn roept hij: “Thuis lekker chippies?”
“Dat is goed hoor, jongen,” lacht m’n man.
Rianne giechelt. “Maar mama heeft gewonnen!”
Tom fladdert druk met z’n handen en laat een blij gilletje horen.
We zijn weer compleet. En alles klopt weer.

Advertenties

5 thoughts on “Compleet

  1. Wat heerlijk dat het logeren van Tom goed gaat! Jullie verdienen het zo om even met zijn drietjes bij te tanken. Leuk dat Rianne een opschrijfboekje bij zich heeft……. Lijkt ze op haar moeder?

  2. ik ben sinds vandaag een volger van je verhalen.
    Onze zoon is 14 jaar met klassiek autisme en geestelijke beperking.
    Mooie lieve en herkenbare verhalen die mij in mijn hart raken.
    Ik had wel een vraag.
    Ik kan geen veilig en gezellig logeerplek voor onze zoon vinden.
    Wij wonen in de stad Groningen.
    Waar logeert jullie zoon?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s