Oudejaarsblog

“Heb je lekker vakantie?” vraagt een buurman van een eind verderop. Ik loop met Tom van het parkeerterrein naar huis. Het enige stukje dat ik hem kan ‘laten gaan’. Er rijden geen auto’s, en hij rent altijd rechtstreeks naar onze deur. Ik haalde hem op van de ‘bijzondere BSO’. Beide vakantieweken een paar dagen opvang door geweldige mensen.

“Ik? Ik werk niet. Ik heb altijd vakantie.”

“Zo, lekker zeg.”
“Ja. Een luizenleven.” Glimlachend loop ik snel door. Tom staat onrustig bij de voordeur te wachten. Een vleugje poeplucht als ik langs hem heen de sleutel in het slot steek.
“Chippies? Eten? Limonade? Fietsen? Boven?”
Ik ben te laat, en hij rent met z’n vieze laarzen de woonkamer in.
Als ik hem snel weer mee het halletje in wil hebben, “Kijk eens, alles wordt vies…”, gaat hij heel hard gillen.

Bijzondere dingen in 2015? Ik moet diep nadenken. Na een paar slechte nachten wordt mijn geheugen meteen wat minder.

Vanochtend, de laatste ochtend van 2015, ligt Tom om 3:00 al hard te roepen en tegen de muur te schoppen. Hij is door z’n luier gelekt en drijfnat.
M’n man en ik, beiden na jarenlange gewenning ook meteen klaarwakker, onderhandelen snel. “Ik ga wel, dan kan jij vanmiddag rijden.”
Een washand, schone luier en pyjama. Terug naar bed brengen? Hij zou de hele buurt bij elkaar schreeuwen. En zeker niet meer slapen.
Beneden probeer ik hem zo rustig mogelijk te houden. Tegen elkaar aan onder een slaapzak op de bank, dat werkt nog het beste. Hij praat door. Urenlang. Noemt namen van mensen die belangrijk voor hem zijn. Vrienden. Familieleden. Begeleidsters. Vraagt wat we vanavond eten. Herhaalt zinnen van de Teletubbies. En die riedel herhaalt zich. Vannacht. En al jaren.

Ik slaap niet meer. Mijmer wat. De afgelopen dag was fijn. M’n man en ik konden zomaar met z’n tweeën gaan lunchen, en ’s avonds aten we met goede vrienden. Deze nacht krijgt mij er niet onder. Bovendien heb ik maar heel weinig slaap nodig. Dat is wel gebleken.

Tom giechelt hard in m’n oor. “Vanavond kippensoep!”
Zijn stem snerpt naar binnen. Mijn hart slaat een slagje over. Ik slik m’n wanhoop weg. Een lange dag voor de boeg.

Wat gebeurde er in 2015?
Met Tom naar het ziekenhuis voor tandartscontrole onder narcose.
Met Tom naar een slaapcentrum op 60 km afstand.
Voor het eerst sinds jaren met Tom zwemmen.
Tom voor het eerst logeren.
Een interview met Tom in de EO Visie.
Tom. Tom. Tom.

Rianne die het prima doet op school. Ons zonnetje in huis.
M’n man en ik die allebei 40 werden, maar te weinig energie hadden om daar veel aandacht aan te besteden.

Nieuwjaarsdag gaat Tom weer logeren. Om de week nu. Dat is prima, voor ons alle vier. Heel moeilijk voor hem, want hij moet nog erg wennen. Lastig voor ons, om hem weg te brengen. Maar het is goed. Rust in huis, leuke dingen doen met Rianne, kaarsen aan, muziek aan. Ontspanning.
Het is ook heel goed omdat het zo fijn voelt als we, een beetje opgeladen, hem weer ophalen en we weer compleet in de auto zitten.

Ik zet stapjes in acceptatie, en besef dat het niet heel erg zal veranderen, hoe Tom is. Dat hij vast niet binnen een paar jaar zindelijk zal worden. Dat we langzaam wat losweken van elkaar. Mijn lieve stoere zoon van negen met zijn heftige peuterpubergedrag.

Misschien kan hij in de zomer van 2016 een midweek logeren, en kunnen we met z’n drieën even op vakantie. We hebben het erover. Het zou fijn zijn. Niet ideaal, heel anders dan verwacht, maar wel fijn.

Als ik vraag aan Rianne wat ze het leukst vond in 2015 hoeft ze niet lang na te denken. “Met papa naar België en met jou naar Zandvoort,” zegt ze stralend. Maar met z’n drieën op vakantie zou ze inderdaad ook wel heel leuk vinden…

 

Dankbaar ben ik, voor veel liefde en vriendschap. Voor jullie allemaal, die meelezen en meeleven. Dankbaar voor momenten van ontspanning. Voor -iets meer- doorslaapnachten. Voor elke dag wel een moment van geluk en tevredenheid.

Ik wens jullie een fijne en gezellige jaarwisseling & een liefdevol 2016, vol momenten van geluk!

Liefs, Esther

 

Advertenties

13 thoughts on “Oudejaarsblog

  1. Ik wens het jou, je gezin ook.
    Ik wens dat alle klagers jouw blog lezen. En leren over sterk.zijn, over moed hebben, liefhebben. Over jou dus.
    2016…tot volgend jaar Esther.

  2. Mijn woorden schieten vandaag te kort nadat ik jouw blog heb gelezen. Jullie zijn alle twee precies even oud als mijn oudste en haar man. Petje af voor jullie. Ik wens jullie veel mooie momenten toe voor 2016 en kleine stapjes vooruit voor Tom!
    Liefs van Lenie

  3. Hoi Esther,

    Mooi hoe jij je verhalen schrijft over je kinderen en jullie zelf. Zeker je laatste blog vond ik erg mooi. Onthoud “houden van is soms ook een beetje loslaten”. Ik wens jullie niet alleen een mooi 2016 maar ook een hele liefdevolle toekomst en zorg ervoor dat jullie samen sterk blijven staan. Als ouder maak je mooi een verkeerde keuze als deze met liefde is gemaakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s