Stoel!

Gehaast sta ik me af te drogen na een snelle douche -ik ben alleen thuis met Tom- als het ineens flink lijkt te onweren.

Nog geen seconde later besef ik dat het geen onweer is, maar Tom.
Ik had gehoopt dat hij wel 5 minuten achter de tv zou blijven zitten. Hij gaf in elk geval duidelijk aan wat hij wilde zien. “Tik Tak drie! Tik Tak drie! Tik Tak drie!”

Snel trek ik iets aan en ren naar zolder. Tom ligt op zijn bed uit alle macht tegen de muur te schoppen, begeleid door schel gejammer. Ondanks de door mijn man vakkundig aangebrachte isolatielaag klinkt het keihard.

Boos wil ik uitvallen. Mijn frustraties over zijn herrie, de gedachte aan buren die daar waarschijnlijk last van hebben, de irritatie dat ik niet eens even heel snel kan douchen.

Als hij me ziet, stopt hij met schoppen en brullen en roept: “Stoel! Stoel!”

“Tom, schoppen is níet goed.”

Door het gaas van zijn bedtent staart hij me aan.
“Stoel! Stoel?”

Inwendig bedenk ik woorden voor wat hij bedoelt.

“Hoi mam! Fijn dat ik je zie.
Ik wist even niet waar je was…
Ik riep je, maar je kwam niet.
Kom je gezellig hier bij me zitten?”

Mijn hartslag daalt.

Ik zak neer op het grote zitkussen. Toms gezicht licht op, en met zijn 35 kilo laat hij zich bij me op schoot vallen.
Oeh. Dat komt hard aan.
Hij pakt mijn hand.
“Kiele kiele?”

Ik kriebel op zijn rug. Hij giechelt. Ontspant.

“Lekker hè”, fluister ik in zijn oor.
Hij duwt zijn hoofd in mijn nek en zucht.

Ik kriebel, en koester me in het gevoel dat we elkaar heel goed begrijpen.

Advertenties

3 thoughts on “Stoel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s