De kapper (2)

Je zou voor de beeldvorming dit blog uit mei 2013 kunnen lezen.
Maar ik zou het niet doen. Het is helemaal geen vrolijk verhaal.

Die kapper ging nooit zo lekker, zacht uitgedrukt. Gillen, krijsen, houdgreep, ellende.
Inmiddels zijn er alweer heel wat knipbeurten geweest. Langzaamaan werd het minder dramatisch. De juiste benadering bleek de ‘overval’.
Niet teveel spanning opbouwen.
Rustige sfeer.
En hop, daar was ze dan.
Wat gejammer, wat gegil, snel knippen.

Ineens leek het overbodig om de buren te waarschuwen. Zijn zusje hoefde niet meer persé naar een vriendinnetje. De kapster kon zomaar ook netjes Toms nek knippen. En rond zijn oren.

Een paar knipbeurten geleden ging Tom zelfs, tot onze grote verbazing, uit zichzelf op ‘de stoel’ zitten. Hoefde niet meer bij mijn man op schoot. Tegenover hem zitten bleek voldoende. Kalmerend, geruststellend.
“Goed zo Tom, nog eventjes. Straks mag je lekker in bad. Met een ijsje.”

Zaterdag kwam ze weer. Onze lieve, dappere kapster.

“Tom heeft net zoveel recht als iedereen om netjes geknipt te zijn,” zei ze ooit.
En elke keer als het klaar was, en we met trillende handen en hoge hartslag stonden bij te komen: “Het ging toch wel weer íetsje beter hè?”

Ik deed open.
Tom sprong op. Keek haar aan. Jammerde, heel kort. Langzaamaan krulden zijn mondhoeken omhoog. Hij begon met zijn handen te fladderen en riep blij: “In bad! Met een ijsje!”

Het knippen was zo gebeurd.

Het blijft heel stressvol en vervelend voor hem. Een doek om wil hij absoluut niet. De spanning in zijn ogen blijft. Maar hij begrijpt nu dat hij er even doorheen moet.
Eerst het zuur, dan het zoet. Want dat dat ‘zoet’ er altijd weer komt, dat snapt hij. Daar vertrouwt hij op. En dat vind ik geweldig.

Advertenties

5 thoughts on “De kapper (2)

  1. Wat een mooie vooruitgang zeg. Sinds ik een paar dagen terug op wordpress begon zie ik uw verhalen langskomen. Het lijkt me zwaar, maar het is enorm mooi om te zien hoe veel mensen voor hun kinderen over hebben, of beter gezegd: het is prachtig. Het zwaarste is het natuurlijk voor Tom zelf, maar zo’n vooruitgang helpt natuurlijk ontzettend. Ook mijn complimenten voor de kapster trouwens!

  2. Wow, wat goed! Van Tom maar ook van jullie (en van de trouwe kapster). Wat zullen jullie trots zijn! Prachtig dat dat vertrouwen er is – dat jullie hem dat stapje bij stapje hebben kunnen leren/geven!

    (Wij zitten nog in de fase van de panische angst, het dierlijke vechten – maar dit geeft stiekem toch hoop op dat het misschien ooit wat minder dramatisch wordt…)

  3. Ook bij ons na twee jaar drama bij de kapper een kapster gevonden die wist wat ze moest doen.
    Vorige week voor het eerst samen met mijn zoon naar de kapper geweest. Gewoon ontspannen in de kappersstoel ernaast gezeten. Hij vond het geweldig dat mama ook geknipt werd.
    De dagen bij de kapper waar ik vol blauwe plekken en bijtplekken en ondergekotst vandaan kwam zijn gelukkig voorbij! Haha

  4. wij hadden hetzelfde probleem. geen thuiskapster maar gewoon een kapsalon. thuis zelf geprobeerd maar was net zo erg. we kregen een tip van onze begeleiding. laat hem eens gaan met anderen, iemand bij wie hij zich normaal gedraagt…het werden dus oma en opa. ze zagen er enorm tegen op. maar voor de eerste keer ging het redelijk goed! wss voor jou niet meer belangrijk maar dacht, post het toch maar even voor zij die meelezen 🙂 (btw; nu 1 keer goed gegaan, ik hoop dat ik het niet vervloek door dit nu te posten 🙂 )

  5. Fwiw reaktie van volwassen klassieke autist, hoop niet buiten m’n beurt te typen: mijn moeder overviel me er altijd ineens mee dat het tijd was voor de kapper. Tot tiende in de dameskapsalon heeft ze veel met me afgezien, daarna alleen naar de herenkapper. Daar ging het meteen een stuk beter, minder geurtjes, minder praten, alleen nog maar de puur lichamelijke ‘last’. En die is er sowieso. Helaas lijken er steeds minder herenkapsalons te zijn.
    Het klinkt misschien compleet tegennatuurlijk, maar elke week, twee weken naar de kapper gaan heeft hier heel goed geholpen. Het hoort sindsdien bij de normale weekroutine, altijd snel klaar en oudere dames doen het ook zo:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s