Zwemmen

Tom houdt erg van zwemmen. Toen hij 3 maanden was gingen we samen op babyzwemmen. Hij vond het geweldig. Mijn flinke, blije baby spetterde en schaterde wat af. Eruit gaan was minder leuk, maar ach, eenmaal afgedroogd giechelde hij alweer als ik ‘m kietelde. Mooie herinneringen!

 
100_5471

 

Dat Tom een beetje anders-dan-anders was, merkten we ook met zwemmen. Als peuter kleedde hij zich vaak uit, en met zwemmen een zwemluier of zwembroek aanhouden was lastig. Op vakantie in een bungalowpark ondervonden we dat Tom als peuter zomaar in het diepe sprong. Herhaaldelijk. We moesten heel dicht bij hem blijven, het liefst met 2 volwassenen. Hij zag totaal geen gevaar. Weggaan uit het zwembad was toen al lastig. Tom gilde en brulde.

Zwemmen werd steeds ingewikkelder. Hij wilde niets aanhouden. Hij rende weg. Wilde in het diepe springen. De laatste keer was ruim 2 jaar geleden. Mijn man en ik waren samen met Tom op een moment dat het heel rustig was in het zwembad. Toen zelfs dát behoorlijk onplezierig verliep zijn we er voorlopig maar mee gestopt.

Op zich niet dramatisch, als het niet zo was dat Tom zwemmen heel, heel fijn vindt. Ter compensatie mag hij vaak in bad, en in de zomer hebben we een badje in de tuin. Ook dat gaat niet altijd vlekkeloos, aangezien Tom nog steeds niet zindelijk is en zich nog steeds graag uitkleedt.
Als er op tv zwemmende kinderen zijn, of het woord “zwembad” valt, roept Tom: “Zwembad! Lekker zwemmen!” Dat vind ik altijd pijnlijk.
Als Rianne zwemles heeft noemen we de naam van het zwembad, zodat Tom niet doorheeft wat we gaan doen.

Maar…

Toen we Tom inschreven bij het logeerhuis (waar hij voorlopig nog voor op de wachtlijst staat), bleek daar op het terrein ook een zwembad te zijn. Toevallig kwam dit te sprake, en wij vertelden over onze zwem-situatie met Tom.
Onze gesprekspartner dacht dat daar wel mogelijkheden voor waren.

Gistermiddag mochten we komen uitproberen. Als het goed zou gaan zouden we voortaan één zaterdag in de maand, een half uurtje mogen komen zwemmen.
’s Morgens vertelden we het tegen Tom. Een geweldig moment. “Vanmiddag gaan we zwemmen. In een zwembad.”
Het moest even doordringen.
Zijn ogen gingen stralen, zijn wenkbrauwen omhoog.
“Zwemmen! Zwembad! Zwembroek aan!”

In de kleedkamer hesen we onszelf snel in zwemkleding, Tom in een speciale incontinentiezwembroek (nooit van gehoord, maar hadden ze ons geadviseerd), even snel douchen, en daar gingen we. Tom zag er heel blij uit, vleugeltjes om zijn armen doen liet hij gewillig toe, en vol enthousiasme stapte hij het peuterbadje in.

Een half uur lang hadden we het zwembad voor ons drieën – Rianne was elders – , en er was een hele aardige, betrokken badjuf. De hoogte van het –diepere- zwembad werd aangepast, spelmateriaal uitgeprobeerd, het was super. Gekleurde ringen, opblaasballen. Halverwege voelde ik een soort kaakkramp van het glimlachen naar Tom en mijn man.

“Leuk hè Tom?”
“Kijk hem nou!”
“Hij vindt het zo fijn!”

De zwembroek hield hij netjes aan. Hij fladderde flink. Hij keek zo blij.
De badjuf kondigde ruim op tijd aan dat het “nog 5 minuten” was. Even protesteerde Tom, maar ook dat ging uiteindelijk prima. Hij hielp zelfs mee het badspeelgoed opruimen. Douchen, omkleden, en weer de auto in.

Een beetje moe klonk vanaf de achterbank: “Was leuk zwembroek aan!”
Eens in de maand een half uur. In totaal 1,5 uur rijden. Het is het hélemaal waard.

Advertenties

11 thoughts on “Zwemmen

  1. Heel herkenbaar, zwemmen is zo belangrijk voor ze. Lekker sensopatisch! Wij zijn ook regelmatig foto’s van school met 2 blote kadetjes boven het water, je voorkomt het niet helemaal 🙂

    Volgende stap is zwemmen met dolfijnen!

  2. Wat heerlijk dat Tom zo genoten heeft van het zwemmen en dan de foto…..wat een droppie was Tom! Het is voor Tom jammer dat het schoolzwemmen is afgeschaft.

  3. wij zijn vorige week de eerste keer gaan zwemmen voor kindje met beperking! enkel bijzondere kinderen en volwassenen toegelaten (met een begeleider uiteraard). ging goed; geen gezeur als we eruit gaan (want iedereen gaat eruit) en geen rare blikken als we bovenaan de glijbaan terug de trap afmoeten omdat hij niet via de glijbaan naar beneden wil 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s