Gewoon, geluk

In haar glitterrok rent Rianne de school in. Het is even voor 17:00 en straks is er een gezamenlijk kerstdiner in de klas. Alle moeders of vaders konden intekenen voor een gerecht (gelukkig bleken mini-pizzaatjes ook een ‘gerecht’) en er komen lekkere luchten uit het klaslokaal.
“Kijk mam! Een echte open haard op het digibord!” roept Rianne enthousiast.
De tafels zijn gezellig gerangschikt en gedekt. De juffen heten iedereen welkom.
Rianne kijkt zo blij. “Oh, wat een mooie servetten. En echte kaarsjes…”
Een golf van liefde en emotie overspoelt me. Waar dat nou ineens vandaan komt? Gewoon, geluk, denk ik.

Door het warme, gezellige schoolgebouw loop ik weer weg. Twee meisjes uit groep 6 of 7 showen elkaar hun kleding. “Staat je mooi!” hoor ik zeggen.

Na het kerstdiner kunnen de ouders hun kind ophalen om samen naar het kerstfeest te gaan in een kerk in de buurt. Een bijzondere avond! Ik herinner me die avonden nog van toen ik op de basisschool zat. Dat fijne, blije kerstgevoel. Gewoon, geluk.

Door het donker fiets ik naar huis. Straks zal mijn man Rianne ophalen en met haar naar het kerstfeest gaan. De afgelopen twee jaar ben ik gegaan, nu gaat hij een keer. Het is een lastige tijd om oppas te regelen voor Tom, zo net met avondeten en naar bed brengen. En eigenlijk vind ik het wel best zo. Ja. Met weinig slaap is een avondje thuis ook wel prima.

Ik fiets hard. Het regent heel zacht. Nee, het is helemaal niet “wel best”. Even laat ik het toe, die gedachten. Hoe Tom nu ook gewoon in groep 5 had kunnen zitten. Hoe hij in stoere, nette kerstkleren en een kuif ook aan het kerstdiner zou zitten. Gezellig kletsend met klasgenoten.
Hoe mijn man en ik samen met hen naar de kerk zouden fietsen. En daar naast elkaar zouden zitten kijken naar alles. Naar onze kinderen. Die misschien een kaars zouden aansteken. Een liedje zingen. Een toneelstukje doen. Hartstikke trots zouden we zijn. Misschien zouden we het wel heel normaal vinden. Gewoon, geluk.

Ik breng Tom naar bed. Echt soepel gaat het niet, hij vindt het maar raar dat papa en Rianne er niet zijn. Hij is gillerig en onrustig. Door een onhandige beweging van hem of mij valt het bakje chocoladevla (voor zijn medicatie) door de badkamer.
“Vies!” roept Tom.
Als Tom onder de douche staat let ik niet goed op, omdat ik aan het schoonmaken ben. Ineens roept hij weer heel vrolijk: “Vies!”
Ja, poep aan het plafond is inderdaad vies.
Mijn verstand gaat op nul. Standje “wazig doch efficiënt.”
Een kwartier later ligt Tom fris in pyjama met gepoetste tanden in bed uit volle borst “Jezus is de goede Herder” te zingen, met gebaren. Hij kijkt er ontzettend blij bij.
Als het klaar is roept hij: “Lekker slapen! Tot ziens!”
Vertederd kus ik zijn frisse wangen.

Nog een kwartier later is de badkamer schoon. Ik zet koffie. Dan denk ik aan mijn dochter, op het podium misschien. Of zittend tussen haar vriendinnetjes. Met blozende wangen. In haar glitterrok. Hoe mijn man glimlachend knipoogt als hij haar blik vangt.
Straks zijn ze weer thuis, dan mag Rianne nog even opblijven en vertellen. Met brandende kaarsjes erbij. Zo’n moment. Geluk! Is dat eigenlijk wel zo gewoon?

 

 

Ik wens jullie allemaal hele fijne, ontspannen kerstdagen.

Ik wens jullie dat 2015 vol mag zijn met momenten van geluk. En dat die momenten nooit gewoon worden.

Liefs, Esther

 

 

full30842473

Advertenties

3 thoughts on “Gewoon, geluk

  1. wat prachtig beschreven…soms is geluk vlak voor je neus maar merk je het even niet op. Dank je wel voor het delen, ook fijne kerst en een mooi 2015!

  2. de tranen rollen over mijn wangen van herkenning, dank je wel.

    en voor jouw ook een fijne kerst en een mooi 2015, we gaan er gewoon het beste van maken met een beetje geluk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s