Cadeautje

Tom en ik zitten op de bank. Een zeldzaam rustig moment. Hij heeft in beide handen een knuffel en laat die samen dansen. Ik drink koffie.

“Tom, je bent bijna jarig,” zeg ik.
Geen reactie.
Ik probeer oogcontact te maken en zeg: “Tom bijna jarig.”

Dat ‘bijna’ is waarschijnlijk veel te verwarrend. Gelukkig heb ik steeds minder last van ‘meekijkende hulpverleners’.

Tom kijkt me niet aan, maar zegt: “Kaarsjes op de taart!”
“Ja! Inderdaad!” Daar word ik blij van.
“En Tom krijgt dan een cadeautje.” Nu heb ik aandacht.
“Tom cadeautje!”
Met gebaren ondersteund vraag ik hem: “Wát wil jij voor cadeautje?”
Hij kijkt weg. De knuffels dansen weer op en neer. Tom wiebelt mee. “Cadeautje!!”
Ik doe nog een poging.
“Wát wil jij voor cadeautje, Tom?”

Helaas.
Tom staat op en loopt weg.
Leuk geprobeerd.
Mijn laatste slok koffie.
Ik peins nog wat voor me uit. Het valt niet mee om iets te verzinnen waar hij écht blij mee is, waar hij langer dan 10 minuten blij mee is, waar hij echt iets mee kán, wat niet heel duur is, wat ongevaarlijk is en wat niet makkelijk kapot gaat.

Ineens komt Tom weer naar me toe. Hij gaat voor me staan en kijkt trots. Brengt zijn hoofd dichtbij mijn hoofd. Ik ben verrast en erg benieuwd wat er nu komt.

“Molen,” zegt hij.
Ik krijg kippenvel.
“Cadeautje molen.”
Dan lach ik. En Tom lacht. En hij laat zich knuffelen.
“Wat goed van jou! Jij krijgt een mooie molen voor je verjaardag.”
Een enthousiaste kreet, en weg is hij weer. Mijn lieve, slimme, bijzondere zoon.

moulin-vent

Advertenties

10 thoughts on “Cadeautje

  1. Geweldig! Ben benieuwd wat voor molen dat wordt! En anders weet ik ook nog wel iets(als jullie er plek voor hebben): zo’n basket(balnet) waar je een bal in kunt gooien. Tom is daar heel goed in!

    • Goed idee! We hebben dat wel in de kleine uitvoering, maar een grote zou super zijn. Redden we niet met onze tuin… Dat wordt dan wel heel vaak ballen rapen bij de buren. Wel leuk dat hij dat zo goed kan! 🙂

  2. ….kippenvel. Ik bewonder de manier waarop je schrijft en deze gebeurtenis met ons deelt. Dank je wel. Het slingert mij direct naar bijzondere gesprekken met mijn zoon. Die niet vaak voorkomen. Als het voorkomt….koester ik deze momenten net als jij. Voelt als geluk. Zo kostbaar.
    Miranda Pol, De BuurTvrouw

  3. Wat een geduld en fijne afstemming hebben jullie echt met elkaar, ook al lijkt net niet altijd zo te voelen…. Ik heb zo blij dat ik dit van dichtbij mag mee maken en zoveel van jullie mag leren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s