Uitstel

Ik breng je naar bed. Alles gaat prima. Tot ik na het liedje en een kus weg wil gaan.
Je begint hartverscheurend te huilen.
“Tom, stil zijn. Ga slapen.” Dapper sluit ik de deur.
Je gaat harder huilen. Het klinkt zo zielig.
Ik open de deur weer en ga naar je toe.
Ik weet dat het helemáál niet goed en slim is, maar ik schuif naast je in bed. Je wordt meteen rustig. Je trekt het dekbed ook over mij heen.
“De A is van Appel,” zeg je.
“Zo is het. Heel goed,” zeg ik.
Je duwt je neus tegen mijn neus.
Het is warm. We zweten.
Ik moet weggaan, maar ik blijf bij je.
Gewoon bij jou, omdat ik het zo erg voor je vind dat je de wereld niet snapt.
“Ik snap de wereld ook vaak niet,” fluister ik.
Het is benauwd, maar toch blijf ik liggen.
Het moment van opstaan en je alleen laten stel ik nog even uit.
De A is van Appel. De rest komt later wel weer.

Advertenties

5 thoughts on “Uitstel

  1. Wat ben je toch een lieve moeder. Regels zijn leuk en belangrijk en goed om je daar meestal aan te houden. Meestal… Volg je hart. En volgens mij doe jij dat. Ik vind jouw schrijfsels heel dichtbij jezelf, open en zo toegankelijk en begrijpelijk. Volgens mij heb ik het al eens gezegd, maar zou jij niet ‘ns een (ervarings)boek gaan schrijven? Ik weet zeker dat dat met de juiste PR grif aftrek zal hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s