Memory

Ik zit achter de computer.
“Schrijf je een stukje?” vraagt Rianne.
Ik knik.
“Over Tom zeker?”
“Ja. En een beetje over jou.”
“Wil je niet eens een stukje helemaal over mij schrijven?”
“Ja, natuurlijk! Wat zal ik erin zetten?”
“Dat ik de split en de spagaat kan. En dat ik al mooi tussen de lijntjes kan kleuren. En goed kan knutselen. En al best goed kan fietsen. En zelf mijn haar doen!”
Ik kijk naar mijn enthousiaste dochter. Ik heb al een paar nachten erg weinig geslapen en moet me concentreren op wat ze zegt.
Er gaat ineens van alles door m’n hoofd.

 

“Roos vroeg of we konden afspreken. Ik heb maar gezegd dat het niet uitkwam. Dat is toch zo?”

“Lees je nog even voor mama? Of ben je te moe?”

“Iemand op school zei: jouw broer is een grote baby in een buggy. Dat vond ik niet leuk.”

“Gaan we nooit meer met z’n allen op vakantie?”

“Mam, ik denk dat Tom een schone luier moet.”

“Oh. Tom heeft in mijn tekening geknipt …”

“Denk je dat Tom van mij houdt?”

“Blijft hij altijd autistisch?”

 

Rianne schudt aan m’n arm.
“Mama! Schrijf je ook dat ik heel hoog kan springen op de trampoline?
En dat Tom dan ook op de trampoline wil en gaat schreeuwen en mij duwen?
O nee. Dat is niet leuk. En dan gaat het toch weer over Tom.”

Ik zet de computer uit. “Zullen we memory doen?”
“Ja! Dat moet je maar schrijven. Dat ik altijd-altijd-áltijd van jou win met memory.”
“Dat is goed. En dan schrijf ik ook dat jij zo’n lieve meid bent en ik zo ontzettend blij met je ben.”
Ze kijkt me aan alsof ik een grapje maak. Ik glij even met mijn hand door haar blonde paardenstaart.

Snel legt ze alle kaartjes omgedraaid op tafel.
“Ik ga vast weer winnen …!” lacht ze.

Nog ongeveer een half uur. Dan komt Tom weer thuis met z’n begeleidster. Eigenlijk wil ik dan de aardappels geschild hebben. En de was gevouwen. En moest er niet een schoon handdoekje op de wc? Er komen piepjes uit m’n telefoon. Ik voel een korte, felle hoofdpijnscheut.

Ik kijk naar Rianne en de kaartjes voor me.
“Jij mag beginnen, mam!”
Ik doe erg m’n best.
Na haar glorieuze overwinning spreekt Rianne me breed glimlachend moed in:
“Gewoon blijven oefenen mam, dan win je vast wel een keer.”

Snel ruimt ze de kaartjes op. Het doosje dicht. Hoog in de kast, bij de spelletjes waar we zuinig op zijn. Daar kan Tom niet bij.

 

Memory

Advertenties

6 thoughts on “Memory

  1. Pareltje. Zo mooi dat je de tijd neemt van je dochter. En zij voor jou. Dan maar in de schil gepofte aardappels, een viezig handdoekje in de wc en ongevouwen was.
    Ik had een whiplash toen mijn oudste werd geboren. Ons huis was een puinhoop, de baby een huiler en ik altijd moe. Maar hij is prima groot geworden en in ons huis kon een blind paard geen schade doen. Dat was ook wat waard.
    Een kind met autisme begeleiden is al veel meer dan genoeg. Als je dan ook nog aandacht weet te geven aan je andere kind, ben je wat mij betreft een held.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s