Spinazietaart

Tom heeft van het begin af aan bijzondere eetgewoonten.
Als baby dronk hij alleen uit mijn borst. Ja alléén. Nooit iets anders. Ook niet uit een fles, afgekolfd, poedermelk… niets van dat alles. Hij weigerde structureel. Hij claimde me nogal, zogezegd.
Hij wilde überhaupt nooit een speen in zijn mond -wat verder niet zo erg is- , en toen hij hapjes mocht duurde het ook lang voordat hij dat succesvol deed. En het moest glad zijn, volledig gepureerd. Geen stukjes, ook niet toen toen hij dat alláng mocht.
Later bleek dit heel passend bij het beeld van een kind met (klassiek) autisme, maar… toen was Tom nog Tom-zonder-diagnose. Gewoon, een baby die wat overgevoelig was in zijn mond, zoals de consultatiebureauverpleegkundige het ooit verwoordde.

Tom is nu 7 jaar en hij heeft nog nooit fruit in vaste vorm gegeten. Bij het “fruitmoment” op school lurkt hij een fruitzakje leeg, en elke middag maak ik voor hem een fruitshake. Volledig gepureerd en vloeibaar. Hij vindt het heerlijk.

Het is de substantie. Hij weigert het. Natuurlijk blijven we het proberen, af en toe een stukje. Vol walging kijkt hij naar het stukje appel, mandarijn of plakje banaan, roept: “Neeeee!” en keert zich er vanaf. Hetzelfde geldt voor komkommer, tomaat, sla, boontjes…
Vlees daarentegen is geen probleem. Zijn tanden zijn sterk genoeg.

De warme hap wordt geprakt. De groente dient onherkenbaar te zijn.
Sauzen met stukjes groente erin weigert hij.
Pasta krijgen we niet bij hem naar binnen. Ook niet zonder saus.

Ik maak me er weleens zorgen over. Komt dat wel goed, ooit, met Tom en zijn rare, lastige eetgedrag?

Oh, en natuurlijk hebben we al van alles geprobeerd. Ook: “Dan eet je maar niet.” Waarna we zelf heel “cool” verder aten alsof het ons niets kon schelen. Het leverde nooit het gewenste resultaat op. Behalve dan dat de kans op een slechte nacht flink werd vergroot.

We blijven het proberen. Ik hoop steeds dat hij over een drempel gaat en iets nieuws probeert. “Eerst een boontje, dan een stukje vlees…”. Kokhalzend hapt hij in het boontje, maar krijgt het niet weg.

En ja, wat doe je dan… Als wij iets eten waarvan ik weet dat Tom het pertinent weigert, krijgt hij vaak soep. Met een gepureerde courgette of aubergine o.i.d. erdoor, voor de vitaminen. Hij is er dol op.

Een jaar of 2 geleden gaf ik hem een stukje broccoli. Hij pakte het op, bekeek het, en at. De tranen sprongen in mijn ogen. Mijn man keek zó blij. Rianne riep: “Kijk!”
Tom leek er niet bepaald van te smullen, maar hij át het. En bleef het doen. Sindsdien eten we minstens een keer per week broccoli. Ongeprakt!

Een paar weken terug maakte ik spinazietaart. Voor Tom had ik nog wat soep staan.
We gingen aan tafel. Tom wees naar de taart en zei: “Díe? Die?”
“Wil jij spinazietaart?”
Hij keek me aan, wees nogmaals en zei, volledig beklemtoond: “Spínázíetaart!”
Het puntje op zijn bord at hij keurig op, waarna hij nog meer wilde. Daar werden we allemaal erg vrolijk van. Rianne, die niet zo dol is op spinazie, mocht Tom zijn soep, en was dus ook blij.

Een paar dagen later stond ik te koken. Tom kwam kijken, zag mij hakken en snijden.
Hij vroeg: “Patat? Soep?”
“Nee Tom, mama maakt saus voor bij de spaghetti.”
Speurend keek hij rond in de keuken, uitte ineens een blijde kreet, alsof hij een heel goed idee had. Zijn handen begonnen te fladderen, en hij riep uit: “Spinazietaart!”
Mijn hart maakte een blij sprongetje.
Kort daarop aten we weer spinazietaart. Tom smulde.
En ik dacht: “Het komt wel goed met hem, en zijn rare eetgedrag.”

 

 

 

Recept:

(Blader)deeg in ingevette bakvorm,
met vork gaatjes in de bodem prikken
125 gr uitgepakken magere spekreepjes
gemengd met
450 gr ontdooide diepvriesspinazie
in de bakvorm
Wat gebrokkelde geitenkaas eroverheen
3 eitjes klutsen
(evt met wat room, maar doen wij niet ivm koemelkallergie),
beetje peper en zout erbij,
er overheen gieten
half uurtje in voorverwarmde oven op 180° C

spinazietaart

Advertenties

11 thoughts on “Spinazietaart

  1. Lieve dochter, Wat een goed verhaal !  En wij gaan het ook gauw eens maken !  (met van alles de helft (-: ) Grt en dikke kus van ons!

  2. Wat heb je dit prachtig omschreven. Ik kan me voorstellen dat het eten in zijn baby/peuter tijd een behoorlijke uitdaging geweest kan zijn (zeker met alle goedbedoelde adviezen die je dan over je heen krijgt)! Maar wat kun je dan blij zijn met ‘mijlpalen’ die voor anderen heel gewoon zijn.

    Het lijkt me trouwens een heel goed recept, ik onthoud ‘m!

  3. Heel hekenbaar Esther, hier idem dito… en ook het idee gehad dit komt nooit meer goed……. Echter de wonderen zijn de wereld nog niet uit, in maart wordt zoolief 13, inmiddels eet hij wat meer dingen maar nog steeds geen pasta.. (wel Lasagna want dat is taart?) en natuurlijk stampotjes. Maar het komt echt goed, zo zat hij opeens shoarma te eten en een wrap.Ook taco’s met groentes eet hij … ja hoe er is hoop aan het eind van zijn gedrag 😀 Heel veel succes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s