De lift

Tom is elke woensdag vrij. Normaal komt er op woensdagochtend een -schat van een- begeleidster voor hem, maar helaas is zij vandaag ziek. Er worden wat afspraken afgebeld, even diep ademgehaald, en om 8.15 zijn we er klaar voor. Tom heeft het een paar keer herhaald: “Rianne naar school brengen.” Dit gaat vast lukken.

Netjes op tijd komen we binnen. Die grote joelende broer van Rianne in die grote buggy went al een beetje. Rianne lacht naar iedereen, ik heb nog nooit een spoortje gêne kunnen ontdekken. Haar bij de deur afzetten? Geen sprake van. “Jullie gaan wel mee naar binnen toch?”

Als we weer in de auto zitten, kletsen Tom en ik wat.
“School?”
“Nee Tom, vandaag niet naar school.”
“Speelkamer?”
“Nee, niet naar de speelkamer. We gaan naar de winkel.”
“Winkel? Lift?”
“Goed idee, we gaan met de lift.”

Bij het winkelcentrum komt Tom gemakkelijk weer in de buggy zitten. Daar moet hij in, omdat hij anders niet bij me blijft, wegrent naar alles wat hij interessant vindt, op de grond gaat liggen zodra hij het zat is, en vervolgens niet meer mee te krijgen is. Hij lijkt zich in de buggy sowieso veel ontspannener en veiliger te voelen.
“Eerst Jumbo, dan lift.”
Tom herhaalt me.

Joelend van plezier, druk zwaaiend en “Hooooi!” roepend naar oudere dames -waar ik verontschuldigend naar glimlach- lopen we rond. Als Tom een stellage met pepernoten ontdekt begint hij keihard “Zie ginds komt de stoomboot” te zingen, wat ik erg adequaat van hem vind.

De lift is een feest.
“Naar boven!”
Tom mag zelf op de “1” drukken en heeft het prima naar zijn zin.
Over het grote parkeerdak lopen we naar de andere lift. Wat een prachtige wolken.
“Kijk Tom, wat een mooie lucht!”
“Moooooi!”
Ik draai wat rondjes met de buggy, die ineens zo licht als een veertje lijkt.
Tom lacht en giert: “Andere lift!”
We gaan 2 keer omhoog en omlaag. We lachen naar elkaar.

“Ga je mee naar huis? Lekker koffie drinken.”
Tom springt in de auto, maakt zelf zijn gordel vast en roept: “Koffie drinken! Koekje!”

Als ik de achterklep sluit, schijnt er een onverwachte zonnestraal fel in mijn gezicht. Het verbaast me niets. Ik knipoog terug.

elevator-button

Advertenties

8 thoughts on “De lift

  1. Je kent mij niet, ik lees je blog. En ik ben blij voor jullie met deze fijne dag 😉
    Vr. Gr. Uit Spijkenisse

    Verstuurd vanaf mijn iPad

  2. Wat een heerlijke ochtend moet dat zijn geweest. Ook erg mooi beschreven 🙂 knap van Tom hoe hij wist om te schakelen.
    En dan op het eind, die zon. Alsof God zegt: “IK ben bij je, Esther.”
    Mooier dan dat kan toch niet. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s