Kees

Het was koud, vanmorgen op de fiets. Het gaf niet, want de zon gaf hoop op wat meer warmte voor deze dag.
Mijn dochter zat achterop. Fris, zingend, 2 blonde staarten. We fietsten langs een school waar kinderen gezellig speelden. Er leek er niet één eenzaam of buitengesloten.
Verderop een aantal appartementen voor volwassenen met een verstandelijke beperking. Een chauffeuse van het personenvervoer klikklakte op hoge hakken vanaf een voordeur richting het busje. Ze zat dik in de make-up en ik rook haar parfumwalm. Een paar meter achter haar kwam een man aansjokken. Zijn dunne jas hing helemaal open. Zijn broek was iets te kort. Hij was ongeschoren en had al tijden geen kapper gezien. Nog zie ik zijn wezenloze, norse blik.

Ik stel me voor hoe hij in de bus stapt.
Hoe de chauffeuse vrolijk zegt:”Fijn dat je er weer bent, Kees. Lekker warm is het in de bus hè? Wil je een muziekje horen?”
Hoe Kees lekker gaat zitten en zijn norse blik verandert in een ontspannen glimlach.
Hoe hij aankomt bij de sociale werkplaats, hartelijk ontvangen door zijn begeleider.
Geniet van zijn koffie.
Hoe zijn collega’s zeggen:”Goedemorgen Kees!” en Kees zijn hand opsteekt en lacht.
Hoe hij rustig en tevreden aan zijn werk gaat. Iets met gereedschap. Iets waar hij goed in is, en wat hij leuk vindt.
Het is warm en gezellig.
Misschien draaien ze wel Dirk Scheele. Gewoon, omdat Kees en zijn collega’s dat leuk vinden.

Advertenties

One thought on “Kees

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s