En òf hij kan praten…

Tom praat niet veel. Hij zegt wel verstaanbare zinnen, maar meestal niet adequaat.
Vaak is er sprake van echolalie (ook wel “papegaaien” genoemd) of repeteert hij zinnen uit filmpjes en liedjes.

Vannacht was weer “zo’n” nacht, en in een poging Tom zolang mogelijk in bed te houden, schoof ik om 3:00 uur naast hem.
Tom was klaarwakker, maar ging gelukkig toch weer liggen. Na wat lachjes en uitroepen zuchtte hij diep. En toen begon het:

“Ga maar even zitten.”
“Morgen weer naar school.”
“Lekker ijsje…”
“Rianne, niet doen!”
“We gaan de táfel dekken.”
“Dáár is de trampoline.”
“Tom moet lúisteren.”
“Was het leuk op school?”
“We gaan naar opa en oma!”
“Tom mag kiezen.”
“De Teletubbies vinden elkaar heel lief.”
“Rianne, ga er eens af!”
“Fiets of thuis?”
“Lekker koekje!”
“We gaan Rianne ophalen.”
“Vandaag is het woensdag.”
“Beetje ketchup?”
“Kom ‘es even hier.”
“Bumba en Bumbaloe zijn dikke vrienden.”
“Tom mag op de computer.”
“Rianne, níet doen.”
“Papa moet werken.”
“Cracker? Rijstwafel?”
“Voorzichtig zijn!”
“Tom even lekker douchen.”
“Wil je filmpje kijken?”
“Nu gaan we naar beneden.”

Toen was het stil. Tom schoof naar me toe.
En in het pikkedonker visualiseerde ik zijn zelfvoldane glimlach.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s